Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

آجيل مشكل‌گشا، نوعي آجيل است كه مردم (و بيشتر زنان) براي برآورد شدن حاجاتشان نذر مي‌كنند. اين آجيل مركب از مغز بادام، پسته، توت خشك، نقل، كشمش، نخودچي و گاهي خرما است. آجيل مشكل‌گشا را با مراسم خاصي تميز مي‌كنند و دم كشمش‌ها يا هسته خرما و پوست پسته را جدا مي‌كنند و سپس آجيل را تقسيم مي‌كنند. از اين آجيل در سفره‌هاي نذرانه* مانند سفره ابوالفضل نيز استفاده مي‌شود. آجيل مشكل‌گشا از نذرهاي بسيار قديمي است كه به دوران پيش از اسلام بازمي‌گردد و عبدالله مستوفي در كتاب شرح زندگاني من به آن پرداخته است.(3) در ميان شهرهاي ايران آجيل تبريز شهرت خاصي دارد.

 

مآخذ:

  1. دهخدا، علي‌اكبر. لغت‌نامه‌ي دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذيل آجيل.
  2. انوري، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذيل آجيل.
  3. شاملو، احمد. كتاب كوچه. تهران: مازيار، 1381، چ 4، ج 1، ذيل آجيل، ص 265-284.
فاطمه اسماعیلی