Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

آية تطهير، بخشي از آية 33 سورة احزاب از قرآن مجيد: «... انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً». تطهير در لغت به‌معني پاك‌كردن است و در اين آيه، در معني پاك‌گردانيدن از پليدي و شرك و گناه به‌كار رفته است. امت اسلام يك زبان گفته‌اند كه مراد از اهل البيت در اين آيه، خاندان پيامبر خدا (ص) است.1 برخي از مفسران اهل سنت، با توجه به بخش نخستين آية يادشده، اهل‌البيت را همسران پيامبر (ص) دانسته‌اند،2 ولي بسياري از مفسران اهل سنت و تمام مفسران شيعه، مراد از اهل‌البيت را علي، فاطمه، حسن و حسين عليهم‌السلام ياد كرده‌اند.3

 

مآخذ:

  1. مسلم، ابوالحسين نيشابوري. صحيح. ج 7، ص 130.
  2. بيضاوي، عبدالله. انوار التنزيل. ص 557؛ ابن كثير. تفسير القرآن العظيم. ج 3، ص 483ـ485؛ ابن حجر هيثمي. الصواعق المحرقه. ص 141؛ زمخشري، ابوالقاسم محمود. الكشاف. ج 1، ص 193.
  3. فرات بن ابراهيم. تفسير. 121، 22؛ طوسي. تفسير تبيان. 8/307؛ طبرسي، ابوعلي. تفسير مجمع‌البيان، 4/356، 57؛ فيض كاشاني، محسن. تفسير صافي. 396.
تلخيص از «آية تطهير» دايرة‌المعارف تشيع، ج 1/247
تلخیص‌کننده: حسن امین