Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

آية‌الكرسي، آية 255 سورة بقره از قرآن مجيد كه با «الله لا اله الا هو الحي القيوم» آغاز و به «و هو العلي العظيم» ختم مي‌شود. ولي در قرون اخير دو آية بعدي را كه از «لا اكراه في الدين» شروع و به «هم فيها خالدون» ختم مي‌شود، جزو آن گرفته‌اند.1 اما چون در احاديث به «پنجاه كلمه» و «يكصد و هفتاد» حرف داشتن اين آيه تصريح شده و نيز با توجه به اين‌كه واژة «كرسي» در همان آية 255 سورة بقره به‌كار رفته و اصل استقلال آيات است، و معناي اين دو آيه موقوف بر هم نيست، لذا اصلح هم آن است كه همان آيه را به‌تنهايي «آية‌الكرسي» به‌حساب آوريم.2 شيخ صدوق هم در حديثي در امالي، تصريح دارد كه حضرت علي (ع) آية‌الكرسي را از «الله لا اله الا هو الحي القيوم» آغاز و به «و هو العلي العظيم» ختم كرد.3

ملاصدرا در مقدمة تفسير خود دربارة آيةالكرسي بنا بر خبري مي‌نويسد كه اسم اعظم خداوند در اين آيه و اول سورة آل عمران است.4 براي حفظ جان و خانه از زيان و دستبرد ديگران اين آيه را به هنگام خواب، ترك خانه و سفر مي‌خوانند. سبب آن است كه در آيةالكرسي آمده است كه غنودگي و خواب به ساحت خداوند راه ندارد و او آسمان و زمين و همة موجودات را حفظ مي‌كند.5

 

مآخذ:

  1. مجلسي، محمدباقر. بحارالانوار. چاپ جديد، بيروت: ج 19، ص 66.
  2. رازي، ابوالفتوح. تفسير. سورة نور، آية 35؛ طبرسي، ابوعلي. مجمع البيان. ذيل آيه؛ فلسفي، محمدتقي. آية‌الكرسي، پيام آسماني توحيد. تهران: هيأت نشر معارف اسلامي، 1363.
  3. مجلسي، همان‌جا.
  4. ملاصدرا (صدرالمتألهين)...
  5. دايرة‌المعارف بزرگ اسلامي. 2/277.
    تلخيص از: دايرة‌المعارف تشیّع. ج 1 / 250-251
    تلخیص‌کننده: سیدحسن امین