Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

ابن ميمون، موسي بن ميمون اسرائيلي قرطبي (530- 601 ه.ق) فيلسوف و پزشك يهودي. وي از دانشمندان و احبار يهود است كه در ميان مسلمانان مي‌زيستند. وي چند سال در فسطاط، عضو محكمة شرعي يهود بود و در 583ق به رياست عامة يهود برگزيده شد.1 موسي در دربار صلاح‌الدين ايوبي و فرزندش الملك‌الافضل، پزشك بود2 هنگامي كه ابن‌ميمون هنوز در قرطبه مي‌زيست با فتح شهر به دست موحدون، امير موحدي براي يهود و نصارا، مهلتي تعيين كرد تا يا اسلام بياورند يا شهر را ترك كنند. گفته‌اند خانوادة ابن‌ميمون ظاهراً اسلام آوردند و جزئيات احكام اسلامي را رعايت مي‌كردند تا هنگامي كه فرصت بيرون شدن از اندلس و مغرب را يافتند3 دلاله الحائرين مهم‌ترين كتاب فلسفي او است كه آراء خود را در آن آورده است. در باب حدوث يا قدم (← حدوث و قدم) عالم كه از اصلي‌ترين مقدمات متكلمين و فلاسفه در اثبات صانع است، وي اعتقاد دارد كه اثبات هيچ يك از دو سوي قضيه از طريق برهان، ممكن نيست ولي از آن‌جا كه بنابر شريعت موسي، عالم حادث است، او نيز عالم را حادث مي‌داند4 وي قاعدة معروف «الواحد» را با لوازم آن، كه اعتقاد به عقول ده‌گانه است، رد مي‌كند.5 صفات حقيقي خدا را نيز صفات سلبية او مي‌داند و ذكر اوصاف ايجابي و ثبوتي براي او را نوعي شرك مي‌شمارد.6

مآخذ:

  1. ولفسن، اسرائيلي، موسي بن ميمون. قاهره: 1355ق، ص19.
  2. ابن‌اثير. الكامل. 12/155- 156.
  3. قفطي، علي بن يوسف. تاريخ الحكما. به كوشش يوليوس ليپرت، لايپزيك: 1903م، ص317- 318.
  4. ابن‌ميمون، موسي. داالة الحائرين. به كوشش حسين آتاي، آنكارا: 1974، 1/187.
  5. همان. 2/343.
  6. همان. 1/140.
    امیرحسین ساکت‌اف