Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

احمد موسي، نگارگر نوآور ايراني، فعال در نيمة نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.

از اولين نگارگران شناخته شده و صاحب سبك ايراني است.1 او نقاشي را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعيد ايلخاني (واپسين سلطان ايلخاني) مشغول كار شد.2 او از تلفيق شيوه‌هاي چيني و ساساني، به اصول زيبايي شناسي جديدي دست يافت و تحولي در نقاشي ايراني به وجود آورد.3 از شاگردان او مي‌توان به محمد دولتيار و شمس‌الدين اشاره كرد.4 سنت نگارگري او از طريق اين شاگردان به جنيد و خواجه عبدالحي (نگارگران برجستة سلطان احمد جلاير) رسيد.5 تصاوير كتاب كليله و دمنه محفوظ در كتابخانة دانشگاه استانبول، معراج‌نامه محفوظ در موزة توپكاني سراي استانبول6 و شش تصوير از مرقعي در كتابخانة «فاتح» به او منسوب است.8

 

مآخذ:

  1. پاكباز، روئين. دايرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، 1378، ص 7.
  2. پاكباز، روئين. نقاشي ايراني از ديرباز تا كنون. تهران: نارستان، 1379، ص 64.
  3. دايرةالمعارف بزرگ اسلامي. ص 88-94.
  4. كريم‌زاده تبريزي، محمدعلي. احوال و آثار نقاشان قديم و برخي از مشاهير نگارگر هند و عثماني. لندن: پرينت تودي، 1369، ص 60.
  5. پاكباز، روئين. نقاشي ايراني از ديرباز تا كنون. همان، ص 64.
  6. دايرةالمعارف بزرگ اسلامي. ص 88-94.
  7. كريم‌زاده تبريزي، محمدعلي. همان. ص 60.

علی بوذری