Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

اسباب عكس، نام اولية دستگاه عكسبرداري كه امروزه به دوربين عكاسي معروف است. اين اصطلاح در سرآغاز پيدايش عكاسي در ايران، براي دستگاهي كه امروزه به غلط به نام دوربين عكاسي معروف شده به كار مي‌رفته است. واژة اسباب عكس و اسباب عكاسي در برخي از رساله‌هاي دستنوشته‌ مربوط به عكاسي ايران از جمله كتاب عكس*1 به كار گرفته شده است.

واژه‌هاي تركيبي ديگري نيز همچون: اسباب عكس سفري2 و اسباب عكس فوري3 از اين اصطلاح ساخته شده است كه همگي بر دستگاه عكسبرداري و انواع آن دلالت دارند.

 

مآخذ:

  1. محلاتي، محمدكاظم ابن احمد. كتاب عكس. نسخة خطي كتابخانة مدرسة عالي شهيد مطهري (سپهسالار)، تهران: ش 2839.
  2. اعتمادالسلطنه، محمدحسن. روزنامة خاطرات. به كوشش ايرج افشار، تهران: مؤسسة انتشارات اميركبير، چ4، 1377، ص1046.
  3. ناصرالدين شاه قاجار. آلبوم‌خانة كاخ گلستان تهران. آلبوم ش 210، يادداشت‌ و دستنوشت ذيل عكس، (1302ق/ 1884م).
    محمدرضا طهماسب‌پور