Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

اِرجاء، در لغت به معني به تأخير انداختن است و در اصطلاح دانش كلام داراي دو معناي مشهور و غيرمشهور است: 1) در معناي مشهور، ارجاء، به تأخير انداختن حكم مرتكب گناه كبيره تا روز رستاخيز است و در آن روز خدا تعيين مي‌كند كه مؤمن كيست و كافر كيست، طرفداران اين نظريه را «مُرجئه» مي‌نامند.(1) 2) در معناي غيرمشهور، به تأخير انداختن امامت حضرت علي(ع) از نخستين خليفه به چهارمين خليفه است.(2)

] مرجئه ← اِرجاء[

 

مآخذ:

  1. شهرستاني، ابوالفتح محمد بن عبدالكريم بن ابي بكر احمد. الملل و النحل. تحقيق محمد سيد گيلاني، بيروت: 1395ق / 1975م، ص 1/139؛ اسفرايني، ابوالمظفر. التبصير في‌الدين. تصحيح محمد زاهد بن الحسن الكوثري، مصر: مكتبة الخانجي، 1374ق، ص 90؛ جرجاني، مير سيد شريف. شرح المواقف في علم الكلام. مصر: ناشر محمد افندي، 1325ق / 1907م، 8/396-397..
  2. شهرستاني، ابوالفتح محمد بن عبدالكريم بن ابي بكر احمد. الملل و النحل. همانجا، ص 1/139.
اصغر دادبه