Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

بالكانلو، يا پالكانلو از طوايف ايل كرد شكاك، ساكن استان‌هاي آذربايجان شرقي و غربي و خراسان.

بالكانلوها در شهرهاي اسكو، تبريز، بناب، ملكان استان آذربايجان شرقي و شهرهاي بوكان و مهاباد و مياندوآب استان آذربايجان غربي پراكنده‌اند.(1) دسته‌اي از بالكانلوها به نواحي قوچان، تركمن‌صحرا درگز و روستاهاي مرزي ايران و تركمنستان در استان خراسان كوچانده شدند.(2)

نيمي از بالكانلوها كوچنده هستند. و در نواحي دو استان آذربايجان غربي و شرقي ييلاق و قشلاق مي‌كنند.(3) بخش بزرگي از بالكانلوهاي خراسان يكجانشين هستند و در روستاهاي منطقة جريستان قوچان سكونت دارند.(4)

بالكانلوها به 9 «زومه» (اوبه) و هر يك به نام بزرگي از اوبه تقسيم مي‌شوند. بزرگان و رؤساي اين طايفه از اوبة حاجي پاپر يكي از اوبه‌هاي نه‌گانه برخاسته‌اند.(5) شمار جمعيت كوچندة بالكانلوها در آذربايجان غربي و شرقي 183 خانوار و 1220 نفر و در استان خراسان 590 نفر بوده است. بالكانلوها به پرورش اسب و گاوميش و بز و گوسفند و ...(6) و زراعت و كشاورزي مشغولند.(7)

 

مآخذ:

  1. سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، جمعيت عشايري دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 14، 15، 17، 18، 22، 28.
  2. توحدي، كليم‌الله. حركت تاريخي كرد به خراسان. تهران: 1359، ج 1، ص 7، 488-489؛ ميرنيا، سيدعلي. ايل‌ها و طايفه‌هاي عشايري خراسان. تهران: 1369، ص 113.
  3. اسكندري‌نيا، ابراهيم. ساختار سازمان ايلات و شيوة معيشت عشاير آذربايجان غربي. انزلي: 1366، ص 378-376.
  4. توحدي، كليم‌الله. همانجا، ص 489-488.
  5. اسكندري‌نيا، ابراهيم. همانجا، ص 369-373.
  6. سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، نتايج تفصيلي. تهران: 1378، ص 25، 72؛ ميرنيا، سيدعلي. همانجا.
  7. توحدي، كليم‌الله. همانجا، ص 289.
معصومه ابراهیمی