Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

بامري، از طوايف شيعه مذهب بزرگ بلوچ ساكن در جنوب شرق ايران.

زيستگاه اصلي اين طايفه غرب شهرستان بمپور تا هامون جازموريان و جلگة چاه هاشم در منطقة جنوبي دشت دلگان است.(1) پس از رانده شدن بامري‌ها به دشت دلگان گروه‌هايي از بامري‌ها در مناطق باهوكلات و دشتياري، دشت كهنو، كارواندر، حوزة رودخانة بمپور، ايرانشهر و خاش و گوهر پشت سكني گزيدند.(2)

بامري‌ها به چند تيره مانند، شهدادزايي، عبدالهي، رودين‌زايي، درّكي، شابكي، (سابكي)، شاه ولي بر تقسيم مي‌شوند.(3)

تيرة رودين‌زايي بالاترين لاية اجتماعي بامري‌هاي دلگان است كه سرداران بامري از آن برخاسته‌اند.(4)

جمعيت بامري‌هاي بمپور در آخر سدة 13ش 250 خانوار و بامري‌هاي دلگان در 1364ش 2170 خانوار بوده‌اند. امروزه شماري از بامري‌ها در مناطق ايرانشهر و خاش ييلاق و قشلاق مي‌كنند. در 1377ش عشاير كوچندة بامري 266 خانوار بوده است.(5)

بامري‌ها اغلب به دامپروري و زارعت مشغولند. پرورش بهترين شتران تيزرو منطقه مهم‌ترين مشغلة آنهاست.(6)

تلخيص از مقالة بامري دايرةالمعارف بزرگ اسلامي

 

مآخذ:

  1. فيروزان، ت. ايلات و عشاير ايران. تهران، 1364، ص 33؛ غراب، كمال‌الدين، بلوچستان يادگار مطرود قرون. تهران: 1364، ص 17؛ طرح اقتصادي و اجتماعي دلگان. سازمان برنامه و بودجه. تهران: 1356، ص 1 و 17.
  2. مروي، محمدكاظم، عالم آراي نادري. به كوشش محمد امين رياحي، تهران: 1364، ص 1/46؛ عبدالله گروسي، عباس، جغرافياي تاريخي ناحية بمپور بلوچستان. تهران: 1374، ص 60.
  3. جهانباني، امان‌الله. سرگذشت بلوچستان و مرزهاي آن. تهران: 1338، ص 25.
  4. طرح اقتصادي و اجتماعي دلگان. ص 78، 79، 135، 137.
  5. اعتمادالسلطنه، محمدحسن، مرآت البلدان. به كوشش عبدالحسين نوايي و هاشم محدث، تهران: 1368؛ ص 1/454؛ جغرافياي استان سيستان و بلوچستان. تهران: 1364، ص 28؛ سرشماري اجتماعي ـ اقتصادي عشاير كوچنده (1377)، نتايج تفصيلي، تهران: 1378، ص 25.
    6- Iranica, III/605.
معصومه ابراهیمی