Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

بختياري، پوشاك مردان بختياري كلاه نمدي است كه «كُلَه» مي‌نامند.

كلاه خسروي كه به شكل استوانه و سياه رنگ است، مخصوص افراد مسن و خان‌هاست و شو كُلَه (شب كلاه) را مردان جوان و چوپانان بر سر مي‌گذارند.1و2 پيراهن، جليقه، چوقا (بالاپوشي راه راه، راسته، جلو باز، بي‌آستين كه قد آن تا سر زانوست)، شلوار (تُمبون ـ تنبان) با پاچه‌هاي گشاد از جنس دبيت سياه كه در كمر با كمربند چرمي يا شال بسته مي‌شود و زير شولار (زيرشلوار) از جنس كرباس ديگر پوشاك آن‌هاست. پاي‌پوش بختياري‌ها گيوه با پنجه‌هاي چرمي نوك‌تيز رو به بالاست.2

لباس زنان عبارت است از يك لچك كه سر و گوش‌ها را مي‌پوشاند. «مِي‌نا» توري كه به لچك وصل مي‌شود. جٌوَه يا جُوو كه پيراهن راستة جلوباز تا روي زانوهاست با آستين‌هاي بلند مچ‌دار كه روي آن جليقه (جلزقه) مي‌پوشند. هنگام سرما كت كوتاهي به نام كُلجا يا كليجه مي‌پوشند. تٌمبون دامن بلند چين‌داري است كه روي جُوَه پوشيده مي‌شود. زير تنبان، زير شلوار كه تا مچ پاهاست مي‌پوشند. پاي‌پوش زنان نيز گيوه است.

 

مآخذ:

  1. «واژه‌نامة تاريخي پوشاك ايران»، از سري مقالات دانشنامة ايرانيكا. زير نظر احسان يارشاطر، ترجمة پيمان متين، ص 355 و 357.
  2. ديگار، ژان. پي‌ير. فنون كوچ‌نشينان بختياري. ترجمة اصغر كريمي، ص 246 و 262. 
اعظم محبوبی