Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

بروكي، يا «برو» از طوايف ايل زيلان در استان آذربايجان غربي.

نام طايفه از جدشان «برو» گرفته شده است. اين طايفه «نميري» هم ناميده مي‌شوند.(1)

پس از پيوستن قليكي‌ها (جباري) به طايفة بروكي، اين طايفه از ايل زيلان جدا شد و يك طايفة مستقل را تشكيل داد. بعدها قليكي‌ها نيز از طايفة بروكي جدا شدند.(2)

نيمي از بروكي‌ها كوچنده هستند و در دهستان چالدران جنوبي در شهرستان چالدران و دهستان زنگبار در بخش پلدشت شهرستان ماكو در استان آذربايجان غربي ييلاق و قشلاق مي‌كنند.(3)

سازمان ايلي بروكي به طايفه، باو و اوبه تقسيم مي‌شود. بروكي‌ها به دو طايفة بروكي نميري و قليكي جباري تقسيم مي‌شوند. بروكي نميري نيز به 10 باو: خلكي، چرويي، قفقازي و ... و 8 اوبه به نام‌هاي: عليه‌يي عارف معصوم، قاسم حاجي حسن، يوسف مهار و ... تقسيم مي‌شوند. رئيس طايفة بروكي نميري از اوبة عادل آقاست.(4)

بروكي‌ها به دامپروري و زراعت مشغول‌اند. شمار جمعيت كوچندة بروكي‌ها در 1377ش، 484 خانوار و 3701 نفر گزارش شده است.(5)

 

مآخذ:

  1. اسكندري‌نيا، ابراهيم. ساختار سازمان ايلات و شيوة معيشت عشاير آذربايجان غربي. انزلي: 1366، ص 115-116.
  2. همانجا.
  3. سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، جمعيت دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 24 و 27.
  4. اسكندري‌نيا، ابراهيم. همانجا، ص 119-118.
  5. سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، نتايج تفصيلي. تهران: 1371، ص 26. 
معصومه ابراهیمی