Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

بني طُرُف، نام يكي از طوايف قديمي عربي زبان ايران و عراق وابسته به قبيلة طي. اين طايفه ظاهراً در آغاز قرن هشتم قمري از يمن يا عربستان به عراق مهاجرت كرده است. حدود سيصد سال پيش دسته‌هايي از آن‌ها به خوزستان آمدند و در اطراف خرمشهر در مجاورت طايفة بني ساله اسكان يافتند.1 پس از مدتي به خفاجيه (سوسنگرد) كوچيدند و نامشان بر سرزميني كه به تصرف آنان در آمده بود، داده شد. نام ناحية بني طرف در 1314ش به دشت ميشان تغيير پيدا كرد و قلعه خفاجيه كه مركز شيوخ بني طرف بود سوسنگرد نام گرفت.2 بني طرف مركب از دو شعبه به نام‌هاي بيت صيّاح و بيت سعيد است كه هر كدام از تيره‌هاي كوچكي تشكيل مي‌شوند.3 مُنَيشه و مهاوي از بيت صياح و تيره‌هاي شَرهان زاير علي و حاج سبهان از بيت سعيد از معروف‌ترين تيره‌هاي بني طرف است.4

گروه‌هايي از بني طرف در سال‌هاي اخير به طوايف ديگر خوزستان پيوسته‌اند.5

از جمعيت بني‌طرف، در هنگام استقرار در ايران، اطلاعي در دست نيست اما در سال‌هاي آغازين قرن حاضر جمعيت آن‌ها قريب 8000 خانوار بود كه در نواحي مختلف دشت ميشان (دشت آزادگان كنوني) سكونت داشتند.6

از فصول درخشان تاريخ بني طرف، مبارزات آن‌ها عليه نظاميان انگليسي در 1333ش و آغاز جنگ جهاني اول است.7

تلخيص از مقالة بني طرف دانشنامة جهان اسلام

 

مآخذ:

  1. عزيزي بني طرف، يوسف. قبايل و عشاير عرب خوزستان. تهران: 1372، ص 67.
  2. همو، همانجا؛ امام شوشتري، محمدعلي. تاريخ جغرافيايي خوزستان. تهران: 1331، ص 240.
  3. عزيزي بني طرف. همان. ص 69-70.
  4. فيلد، هنري. مردم‌شناسي ايران. ترجمة عبدالله فريار، تهران: 1343، ص 237.
  5. سيري در قلمرو بختياري و عشاير بومي خوزستان. ترجمة مهراب اميري، تهران: 1371، ص 246-247.
  6. فيلد. همان. ص 237.
  7. كتاب سبز. تهران: 1363، ص 91-93.
علی پورصفر قصابی‌نژاد
تلخیص‌کننده: معصومه ابراهیمی