Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

بهار مست، احمد (1327ق / 1907م-1346ش). نويسنده، نمايشنامه‌نويس و شاعر.

فارغ‌التحصيل 1310ش از دانشكده افسري با رتبه ممتاز در صنف پياده. براي تحصيلات تكميلي نظامي به آمريكا اعزام گرديد. در 1330ش با درجه سرتيپي به فرماندهي لشكر  رضائيه منصوب شد.1

پس از وقايع 15 خرداد 1342ش دفاع از سيد محمود طالقاني، از سران نهضت آزادي و «حاج طيب حاج رضايي»، ميدان‌دار ميوه و تره‌بار را در دادگاه‌هي نظامي بر عهده گرفت و محاكمه آنان را خلاف قانون دانست. چندي پس از آن به جهات مختلف او را به 3 سال زندان محكوم كردند. پس از رهايي از زندان به گوشه‌اي پناه برد و دچار افسردگي و اعتياد شد.2

 از آثار او: «استعمال توپخانه در جنگ»، «جغرافياي نظامي ايران»، «دوره‌ي توپخانه»، «فرماندهي خداوند جنگ، سپهبد فردوسي» (شعر).3

نمايشنامه‌ها:

بزم بهرام گور، درام منظومه در دو پرده، چاپخانه ارتش، تهران، 1332، 28 ص. بيژن و منيژه، تهران 1331، ص 30 چاپ دوم 1326؛ رزم بيژن و هومان، چاپخانه ارتش، تهران 1321؛ روان ايران يا شكست اهريمنان، تهران 1325؛ نبرد.4 


مآخذ:

1- عاقلي، باقر. شرح حال رجال سياسي و نظامي معاصر، تهران. نشر گفتار- علمي، چاپ اول 1380، جلد 1، صص 328؛ نيز بروشور روز ارتش 1340.

2-  عاقلي، 382-329.

3- اثر آفرينان: زندگينامه‌ي نام‌آوران فرهنگي ايران (از آغاز تا سال 1300ه‍ . ش زيرنظر سيد كمال حاج سيد جوادي، تهران انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 1377. ص 84 .    

محمود عزیزی