Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

تاس، از گروه سازهاي پوست صدا*ي يك طرفه (يك طرف بسته) مضاعف يا منفرد است.

اين ساز و دوتپله* در مجموعة سازهاي خانوادة نقاره قرار مي‌گيرد و در واقع نقارة كردي محسوب مي‌شود. اين ساز متشكل از يك يا دو بدنة كاسه يا قدح مانند از جنس مس يا برنج است. بر دهانة كاسه پوست كشيده شده است و آن را با دو مضراب از جنس چرم، لاستيك يا چوب، كه دوال نام دارد، مي‌نوازند. امروزه  از تاس بيشتر در خانقاه قادرية كردستان در مرحلة ذكر قيام استفاده مي‌كنند. از اين ساز گاهي در خانقاه‌هاي نقشبنديه در كردستان نيز استفاده مي‌كنند.

 

مآخذ:

  • پژوهش‌هاي ميداني مؤلف. شرح كامل‌تر را نك: درويشي، محمدرضا. دايرةالمعارف سازهاي ايران. ج 3، در دست انتشار

محمدرضا درویشی