Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

تكچهره. [1] عكسبرداري از چهره، تمامِ قد و نيم‌ تنة افراد.

اين شاخه از عكاسي، يكي از رشته‌هايي است كه از ابتداي پيدايش عكاسي به دليل استقبال عمومي، توجه بسياري به آن شد و يكي ازمهم‌ترين دلايل گسترش و توسعة عكاسي و عكاسخانه‌ها در جهان به شمار مي‌آيد.1

در بيشتر كتاب‌ها و رساله‌هاي قديمي عكاسي ايران، بخش ويژه‌اي به شرح و آموزش اين نوع عكسبرداري اختصاص داده شده است. بيشترين عكس‌هاي قديمي بازمانده از دوران قاجار عكس‌هايي است كه از تكچهرة اشخاص، رجال سرشناس و مردم عادي گرفته شده است. اقبال عمومي به اين نوع عكس‌ها سبب توسعة عكاسخانه‌ها در سراسر ايران شد. تنوع و گوناگوني سبك‌ها و روش‌هاي عكسبرداري تكچهره توسط عكاسان شهرها و مناطق گوناگون ايران بسيار قابل توجه است. عكسبرداري تكچهره، تا پيش از معرفي دوربين‌هاي عكسبرداري قابل استفاده براي عموم از رونق قابل توجهي در ميان عكاسخانه‌هاي ايران و جهان برخوردار بود. رواج اين نوع عكسبرداري در ايران سبب پيدايش واژه‌هايي همچون عكس تمام رخ، نيم رخ، سه رخ، نيم‌تنه، تمام قد و... شده است.

 

مأخذ:

  1. تلخيص: نجم‌آبادي، مهرداد. «پرتره، درآمدي بر تحول ساختار پرتره‌هاي عكاسخانه‌اي در ايران»، نشرية عكسنامه. سال اول، ش 2، تهران: تابستان 1377، ص4-5.
    [1]. Portrait
محمدرضا طهماسب‌پور