Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

جامعة روحانيت مبارز، تشكل مذهبي ـ سياسي روحانيان.

در 1354ش به طور مخفيانه و به صورت حزبي سياسي، خاص روحانيون تشكيل شد.1 از جمله بنيانگذاران آن محمد حسين بهشتي* بود.2 همزمان با پيشرفت انقلاب اسلامي* فعال‌تر شد.3 در اوايل انقلاب رسماً برنامه تبليغات و سازماندهي را شروع و از حزب جمهوري اسلامي* در انتخابات حمايت كرد.4 از مهم‌ترين فعاليت‌هاي آن معرفي آيت‌الله خامنه‌اي به عنوان مرجع تقليد بود. اهداف مهم آن عبارت‌اند از: پاسداري مكتبي از انقلاب اسلامي، نظارت بر جريانات كشور به منظور حاكميت اسلام و ايجاد مركز تحقيقاتي ديني و فرهنگي.5 اين تشكل در 1367ش و پيش از برگزاري سومين دورة انتخابات مجلس شوراي اسلامي با موافقت امام خميني منشعب شد و مجمع روحانيون مبارز* از اين انشعاب پديد آمد.6

 

مآخذ:

  1. مدير شانه‌چي، محسن. انقلاب اسلامي در دايرةالمعارف‌هاي جهان. تهران: الهدي، 1379، ص 172.
  2. دارابي، علي. سياستمداران اهل فيضيه. تهران: سياست، 1379، ص 145.
  3. بادامچيان، اسدالله؛ موحدي قمي. مرجعيت، ولايت فقيه و رهبري‌هاي ديني. تهران: جمعيت مؤتلفة اسلامي، 1374، ص 83-84.
  4. قائمي، علي. زندگي و گزيده افكار شهيد مظلوم آيت‌الله دكتر بهشتي. قم: شفق، 1361، ص 56-65.
  5. دارابي. همان. ص 156.
  6. مرتجي، حجت. جناح‌هاي سياسي در ايران امروز. تهران: نقش ـ نگار، 1378، ص 16-18.
سمیرا وکیل‌ها