Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

جلگة مغان، دشت وسيعي در شمالي‌ترين قسمت استان اردبيل، واقع در شهرستان‌هاي پارس‌آباد و بيله سوارُ در مرز كشور جمهوري آذربايجان. اين جلگه از آبرفت رود ارس و شعبه‌هاي آن به وجود آمده و يكي از مناطق حاصلخيز ايران است.1

قسمت عمدة اين جلگه، يعني حدود دو سوم آن در خاك كشور جمهوري آذربايجان (= اَران) و حدود يك سوم آن در خاك ايران قرار دارد.2

رود ارس اين جلگة وسيع را به دو قسمت شمالي و جنوبي تقسيم مي‌كند و در نقطه‌اي به نام «تازه‌كند» از مرز‌ ايران خارج و پس از عبور از خاك كشور جمهوري آذربايجان به درياي خزر مي‌ريزد. جلگة مغان بخش كوچكي از حوضة آبريز درياي خزر است كه از شمال آذربايجان غربي تا شمال خراسان شمالي امتداد يافته و ميانگين بارندگي سالانة اين جلگه بين 250 تا 300 ميلي‌متر گزارش شده است.3 به جز نواحي جنوبي ايران، جلگة مغان تنها نقطه‌اي از كشور است كه در آن ميدان نفتي وجود دارد.4

 

مآخذ:

  1. سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزي آموزشي. جغرافياي استان اردبيل. چ 4، تهران: شركت چاپ و نشر كتا‌ب‌هاي درسي ايران، 1382، ص 3، 4، 6.
  2. همان. ص10.
  3. جعفري، عباس. گيتاشناسي ايران. ج 2، رودها و رودنامة ايران، چ 2، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 26، 104، 105.
  4. سازمان نقشه‌برداري كشور. اطلس زمين‌شناسي (اطلس ملي ايران). نگارش دوم، چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 93.
    کبری حکیمیان