Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

رستاخيز، حزبي سياسي، كه در 1353ش محمدرضا شاه پهلوي* تأسيس آن را اعلام كرد.

رستاخيز حزبي فراگير بود و به دنبال آن نظام حزبي كشور به نظام تك حزبي مبدل شد. نخستين دبير كل حزب اميرعباس هويدا* نخست وزير وقت بود.1

اهداف حزب «ايجاد پيوند ميان حكومت و مردم، كمك به پيشبرد اصول انقلاب سفيد* و ايجاد فضاي مناسب براي فعاليت سياسي» بود.2 اين حزب يك سازمان زنان و يك كنگرة كارگري تشكيل داد و نشرياتي چون رستاخيز، رستاخيز كارگران، رستاخيز كشاورزان، رستاخيز جوان و انديشه‌هاي رستاخيز را منتشر مي‌كرد.3

با شروع انقلاب اسلامي*، مراكز حزب در شهرهاي مختلف مورد حمله تظاهركنندگان قرار گرفت و سرانجام دولت شريف امامي آن را در مهر ماه 1357ش منحل كرد.4

 

 

مآخذ:

  1. علم، اسدالله. يادداشت‌هاي علم. به كوشش علينقي عاليخاني، تهران: كتاب‌سرا، 1380، ج 4، ص 396؛ نجاتي، غلامرضا. تاريخ سياسي بيست و پنج سالة ايران، از كودتا تا انقلاب. تهران: رسا، 1373، ج 1، ص 494-496.
  2. صارمي شهاب، اصغر. احزاب دولتي و نقش آن‌ها در تاريخ معاصر ايران. تهران: مركز اسناد انقلاب اسلامي، 1378، ص 233-242.
  3. آبراهاميان، يرواند. ايران بين دو انقلاب. ترجمة محمدابراهيم فتاحي و احمد گل‌محمدي، تهران: ني، 1377، ص 543-544.
  4. عاقلي، باقر. روزشمار تاريخ ايران. تهران: نشر گفتار، 1370، ج 2، ص 365.
محمدمهدی موسی‌خان