Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

حمرا گل افروز، (1369ش ـ 1286ش)، حمزه معروف به «حمرا» فرزند علي‌اكبر بخشي، نوازندة دوتار، خواننده، بخشي، داستان‌گو در شمال خراسان.

او در روستاي ملاباقر گليان از توابع شيروان به دنيا آمد. او ترك زبان و از اعقاب تركان سلجوقي مهاجر به شمال خراسان بود. شيوة او مستقيماً متأثر از شيوة پدر و نسل هشتم از خانواده‌اي بود كه كارشان نواختن دوتار و خواندن آواز و داستان‌گويي بود. دوتاري كه او با آن مي‌نواخت و امروز در دست فرزندش روشن گل‌افروز است عمري بيش از يكصد سال دارد و يادگار پدربزرگش محمدولي كه حافظ قرآن بود مي‌باشد. حمرا تا زنده بود بر اساس سنت نياكان با دوتاري مي‌نواخت كه وترهاي آن ابريشمين بود. حمرا از مهم‌ترين بخشي‌هاي شمال خراسان بود كه شيوه‌اي منحصر به فرد در نواختن دوتار و خواندن آواز و روايت داستان‌ها داشت. سرعت، تكنيك ممتاز، مضراب‌هاي پُر و اجراي فرازهاي پيچيده در دوتار و آواز از جمله خصوصيات هنر او بود.

حمرا همچنين در نقالي متبحّر بود و از تكنيك‌ها و تحريرهاي منحصر به فردي در خواندن آواز و روايت داستان‌ها بهره‌مند بود و در  1286ش در ملاباقر درگذشت.

 

مآخذ:

  • اطلاعات اين مدخل از طريق گفت‌وگو با مرحوم حمرا گل‌افروز و پسرش روشن گل‌افروز و توجه به شيوة اجرايي او به دست آمده است.
  • همچنين بيوگرافي اين موسيقيدان در بولتن ويژة جشن هنر شيراز ـ تخت جمشيد. سازمان جشن هنر نيز آمده است.

محمدرضا درویشی