Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

دانيال، يكي از انبياء بني‌اسرائيل از نسل داود، كه به ويژه به سبب توانايي در تعبير خواب داراي اشتهار فراوان است. شرح زندگي و نبوت او در كتابي به نام دانيال نبي، در عهد قديم آمده است. دانيال در زمان يهوياكيم يا يهوياقيم، پادشاه يهودا، در حملة نبوكدنصر (بخت نصر)، در 605 پ‌م اسير شد و او را به بابل بردند. او كه از اشراف بني‌اسرائيل بود، با تعبير برخي خواب‌هاي نبوكدنصر، در دربار او موقعيت مناسبي يافت و در شمار نفرات تراز اول مملكت، به حكومت بابل در آمد و بَلطَشَصَّر (= مقبول بعل) ناميده شد.1

وي فتح بابل و رهايي بني‌اسرائيل به دست كورش را با برخي تمثيل‌ها در روياي خويش، مشاهده و پيشگويي نمود.2 بنا بر روايات يهود، دانيال به وزارت كورش درآمد و در دورة داريوش نيز كماكان در اين جايگاه بماند. سعايت برخي كسان از او، در زمان داريوش، شاه را بدو بدگمان كرد و اگر چه اين امر او را به آزمايش نبرد با شيران گرفتار نمود، ليكن بر شيران فايق آمد.3

در برخي روايات اسلامي و انديشة ايراني، مدفن دانيال، با بناي مخروطي شكل و زيباي آن، در شهر قديمي شوش در خوزستان، واقع است. نام دانيال به‌ويژه در موضوعاتي همچون رؤياي صادق، تعبير رؤيا و رهيدن از دشواري‌ها، در شعر فارسي بازتاب يافته است.

 

مآخذ:

  1. «دانيال»، عهد قديم. 1:1، 8:4؛ نيز:
    Comay, J. Who's Who in The Old Testament. London: Routledge, 1971, P. 62; «Daniel», Peake's Commentary on The Bible. Ed. M. Black and H. H. Rowley. London, New York: Routledge, 1962.
  2. «دانيال». 32:4 به بعد؛ 26:5 به بعد.
  3. «دانيال». باب 6.
    فرامرز حاج منوچهری