Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

دَمام، سازي از خانواده‌ي پوست صدا*ي دو طرفه كه در بوشهر كم و بيش در خوزستان متداول است.

دَمام نوعي دهل دو طرفه است كه در منطقة بوشهر در مراسم عزاداري محرم كاربرد دارد احتمال دارد كه دمام را در سده‌هاي پيشين از آفريقا يا هندوستان به بوشهر آورده باشند. اين ساز از يك استوانة چوبي و يا فلزي تشكيل شده كه بر دو سر آن به شكل خاصي پوست كشيده‌اند پوست‌ها از طريق طوقه‌ها (در هر طرف دمام دو طوقه ا ست) و يك رشته ريسمان به بدنه متصل مي‌شوند.

دمام در سه اندازه و با سه نقش به نام‌هاي دمام معمولي، دمام غمبر و دمام اشكون به كار مي‌روند. نقش هر يك از سه نوع دمام مشخص و با نقش ديگري متفاوت است. براساس اعتقادات مردم بوشهر، تعداد دمام‌هايي كه در دسته‌ها به كار مي‌روند بايد طاق و معمولاً ميان 7 تا 11، يا گاه بيشتر باشد. دمام‌ها را تعدادي شبح* و يك بوق* شاخي همراهي مي‌كنند. حاصل اجراي گروه دمام، يك موسيقي پلي ريتمي است. گروه دمام وظيفه‌ي اعلام شروع مراسم عزاداري را در ماه‌هاي محرم، صفر و گاه رمضان برعهده دارد با چوب قسمت راست دمام و با دست به سمت چپ آن مي‌نوازند.


مآخذ:

  • اطلاعات اين مدخل از طريق كارميداني بدست آمده است.
  • مشروح اين اطلاعات در جلد سوم دايره‌المعارف سازهاي ايران.

    محمدرضارضا درويشي منعكس است. 
      

محمدرضا درویشی