Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

دوتَپْله يا دو طبله، از گروه سازهاي پوست صدا*ي يك طرفه (يك طرف بسته) مضاعف.

اين ساز و تاس* در مجموعة سازهاي خانوادة نقاره قرار مي‌گيرند و در واقع نقارة كردي به شمار مي‌روند كه در كردستان رايج‌اند. دو تپله متشكل از دو بدنة كاسه يا قدح مانند از جنس برنج يا مس است. بر دهانة كاسه‌ها پوست كشيده شده و آن را با دو مضراب چرمي، كه دوال مي‌نامند، نواخته مي‌شود. دوتپله در كردستان سازي منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهاي رزمي اين منطقه محسوب مي‌شده كه علاوه بر تهييج جنگاوران در موقع كارزار، در امر جاررساني نيز به كار مي‌رفته است. در گذشته اين ساز بر روي زين اسب بسته مي‌شد و فرد سوار بر اسب در حين حركت به نواختن آن مي‌پرداخت. با تغيير نظام ايلي و تغيير شرايط زندگي و كارزار، دوتپله نيز به تدريج به دست فراموشي سپرده شد.

 

مآخذ:

  • پژوهش‌هاي ميداني مؤلف. شرح كامل‌تر را نك: درويشي، محمدرضا. دايرةالمعارف سازهاي ايران. ج 3، در دست انتشار

محمدرضا درویشی