Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

ديوان تمييز، دادگاه ناظر بر آراء محاكم فرجامخواهي.

ديوان تمييز، دادگاهي است كه تقريباً در همة كشورهاي جهان،1 تحت ديوان عالي تمييز، دادگاه فرجام، ديوان كشور، ديوان عالي كشور، ديوان عدالت عظمي و محكمة نقض و ابرام، به عنوان عالي‌ترين مرجع قضايي مطرح است.2 اين دادگاه، وظيفة رسيدگي فرجامي به شكايات وارد بر احكام دادگاه‌هاي استنياف و احكامي كه به مرحلة قطعيت رسيده را بر عهده دارد؛ يعني، بدون ورود به ماهيت دعوي بر حكم محاكم فرجامخواهي يا آراء دادگاه‌هاي پژوهش نظارت داشته، حكم را از نظر موافقت يا مخالفت با قانون بررسي مي‌كند؛ در صورتي كه حكم دادگاه استيناف موافق با قانون باشد، حكم را تأييد و در غير اين صورت، نقض مي‌كند.3 از ديگر وظايف ديوان تمييز، رسيدگي به اتهامات وزراء، در دورة تصدي وزارت است؛4 نيز اين ديوان، نگهبان وحدت روية قضايي است به گونه‌اي كه در صورت برخورد با تشتت آراء شعب موضوعي خاص موضوع در هيأت عمومي ديوان، مطرح شده، رأي صادره از سوي اين هيأت، حكم قانون مي‌يابد.5 وظايف اين ديوان اولاً در جهت رعايت عدالت نسبي بهتر و ثانياً ضايع نشدن روية قضايي است.6

 

مآخذ:

  1. فرهيخته، شمس‌الدين. فرهنگ فرهيخته. تهران: زرين، 1377، ص439.
  2. جعفري‌لنگرودي، محمدجعفر. مسبوط در ترمينولوژي حقوق. تهران: گنج دانش، 1381، ج3، 1988.
  3. فرهنگ فرهيخته. همانجا؛ مصاحب، غلامحسين. دايرةالمعارف بزرگ فارسي. فرانكلين: ص1531؛ جعفري لنگرودي، محمدجعفر. ترمينولوژي حقوق. تهران: گنج دانش، 319.
  4. ترمينولوژي حقوق. همانجا؛ مصاحب. همانجا.
  5. فرهيخته، همانجا؛ مصاحب، همانجا. ترمينولوژي حقوق. همانجا.
  6. فرهيخته، همانجا.
    اسدالله معظمی گودرزی