Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

زبور، جمع زِبُر عربي در اصل به معناي «نوشته» يا «كتاب» كه در قرآن و اكثر منابع اسلامي نام كتاب آسماني داود (ع) است، لكن در كتاب مقدس و بسياري از متون مزامير خوانده شده است.

مزامير در عربي، جمع مِزمار يا مزمور نيايشي است كه با آواز و ترنم خوانده شود،1 در كتاب مقدس، بخشي از عهد قديم و شامل نغمه‌ها و اشعار مقدس است؛ اين سرودها براي تمجيد و تقديس ذات الهي با آواز و با همراهي سازهاي زهي يا بادي خوانده مي‌شدند.2 مزامير نخستين بخش از مجموعة كتوبيم[1] از تقسيمات كتاب مقدس عبراني است.3 در عبري، هر يك از اين سرودها مزمور [2]خوانده شده است.4

سنت يهودي ـ مسيحي، كتاب مزامير را به داود نسبت مي‌دهد و با اينكه بخشي از اين سرودها مربوط به اوايل دوران پادشاهي است، تحقيقات حاكي از آن است كه بخشي از اين سروده‌ها به دورة تبعيد و برخي ديگر به دورة پس از آن مربوط‌اند،5 لذا انتساب تمامي مجموعه به داود، غيرممكن است.6

كتاب مزامير، شامل 150 مزمور است كه از آن مجموع، 72 مزمور را به داود، 2 مزمور را به سليمان، 12 مزمور را به آساف، 9 مزمور را به خاندان تورج و 1 مزمور را به موسي نسبت داده‌اند. سرايندة بقية آن‌ها ذكر نشده است.7

 

مآخذ:

  1. دهخدا، علي‌اكبر. لغت‌نامه. ج 13، ذيل «مزامير» و «مزمار».
  2. مستر هاكس. قاموس كتاب مقدس. بيروت: مطبعة آمريكايي، 1928م، ص 796.
  3. «Psalms», Encyclopaedia Britannica. Vol. 9, 1995.
  4. كتاب مقدس، كتاب مزامير؛ نيزنك:
     «Psalms», Encyclopaedia Britannica.
  5. يوسف القس صحوئيل. المدخل الي العهد القديم. قاهره: 1993م، ص 312-313.
  6. الحوزي بولس الفعّالي. المدخل الي الكتاب المقدس. بيروت: 1994م، ج 3، ص 15.
  7. همان. ج 3، ص 14-15.

[1]. Ketubim

[2]. Mizmor

محبوبه هادنیا