Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

سيد ولي حسيني، (روستاي توت شامي، گهواره از توابع كرند 1377ش- توت شامي 1289ش).

نوازندة تنبور*، خواننده، مقام‌دان و كلام‌خوان از استان كرمانشاهان.

نواختن تنبور را از كودكي نزد پدرش سيد عبدل آغاز كرد. سيد عبدل فرزند سيد كسانه و كلية خاندان او از دورة سلطان اسحاق (پيشواي سلسلة يارسان) تا كنون يعني در حدود دوازده نسل در كار تفسير و تأويل كتب ديني يارسان و مقام‌هاي كهن تنبور و انتقال شفاهي آن‌ها بوده‌اند.

سيد ولي حسيني نيز مطابق سنّت خاندان خود به انتقال مقام‌ها و تربيت شاگردان همت گماشت. او سرآمد همة تنبورنوازان و خوانندگان منطقة خود بود و مأخذ و منبع همة مقام‌ها را مي‌دانست. سيد ولي كشاورز بود و هر روز بعد از كار روزانه به نواختن تنبور و به‌ويژه مقام‌هاي مورد علاقه‌اش مانند «سرطرز»، «باريه» و «پاوه موري» مي‌پرداخت.

مزار او در روستاي توت شامي در محلي به نام دار سيد يعقوب كه ميعادگاه عاشقان است قرار دارد. استادان گذشته و حال تنبور از او به عنوان استادالاساتيد نام مي‌برند.

 

مآخذ:

  • پژوهش‌هاي ميداني مؤلف و گفت‌وگو با ياران و شاگردان هنرمند.

محمدرضا درویشی