Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

سگوند، از ايلات بزرگ لر استان لرستان.

نام سگوند را برخي برگرفته از نام نياي آنها آقا مير سگ بند، پاسبان گله‌اي سگ و برخي ديگر خاستگاه قومي آنها را از طايفة بني كلب (فرزندان سگ) عربستان دانسته‌اند.1 گروهي نيز با استناد به شواهد تاريخي سگوندها را بازماندگان سكائيان و نامشان را مأخوذ از سكاها دانسته‌اند.2

در زمان حكومت محمدشاه قاجار (1250-1264 ق / ؟؟؟؟ م ) ايل سگوند بين پسران حاجي خداد ـ رئيس سگوندها ـ به دو شعبة سگوند حاجي علي‌خاني و سگوند رحيم‌خاني تقسيم شد. سگوند حاجي علي‌خاني (عالي‌خاني) متشكل از چندين تيره و زير تيره مانند اولاد حاج خداداد خان، علي دوست، مختوا و ... مي‌باشند كه در روستاهاي مناطق طرجان و رومشكان استان لرستان پراكنده‌اند. طايفة سگوند رحيم‌خاني نيز از تيره‌هايي مانند خداوردي، علي‌دوست، حاجي مشه تشكيل شده كه در سرزمين‌هاي ميان رود دز و كرخه (ميان آب) سكونت گزيده‌اند. طايفه و تيره‌هايي مانند عين‌الوند، مال امير، نوكره مران و ... به سگوندهاي رحيم‌خاني پيوسته‌اند.3

شماري از سگوندها يكجانشين و شماري ديگر كوچنده‌اند و بين دهستان‌هاي شهرستان‌هاي خرم‌آباد و انديمشك استان‌هاي لرستان و خوزستان ييلاق و قشلاق مي‌كنند.4

همة خوانين سگوند از تيرة علي‌دوست برخاسته‌اند.5 شمار جمعيت كل آنها در دست نيست. كوچندگان سگوندي را در 1377ش 189 خانوار و 1286 نفر تخمين زده‌اند.6 سگوندها شيعة اثني عشري هستند و از طريق كشاورزي و گله‌داري امرار معاش مي‌كنند.7

 

مآخذ:

  1. رزم‌آرا، علي. جغرافياي نظامي ايران، لرستان. تهران: 1320، ص 165-166.
  2. ايزدپناه، حميد. آثار باستاني و تاريخي لرستان. تهران: 1350، ص 2/183-184.
  3. امان‌اللهي، سكندر. قوم لر. تهران: 1370، ص 160، 226؛ قائم‌مقامي، جهانگير. «عشاير خوزستان»، يادگار. ش 9، س سوم، 1326، ص 19-21.
  4. سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، جمعيت عشايري دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 72، 149.
  5. افشار سيستاني، ايرج. مقدمه‌اي بر شناخت ايل‌ها، چادرنشينان و طوايف عشايري ايران. تهران: 1366، ص 1/364.
  6. سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، نتايج تفصيلي. تهران: 1378، ص 17.
  7. افشار سيستاني، ايرج. همان. 1/366.

معصومه ابراهیم