Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

شهري، ‌جعفر (د 1378ش)، نويسنده، مورخ، پژوهشگر.

جعفر شهري باف مشهور به شهري از طنزنويسان و داستان‌نويسان مشهور مطبوعات بود. مدت‌ها با مجلة توفيق همكاري داشت. در كنار فعاليت مطبوعاتي، رمان نيز مي‌نوشت. مردم‌نگاري، به ويژه در حوزة فرهنگ تهران، ‌يكي از مهم‌ترين علايق وي بود. در خلال زندگي خود شغل‌هاي بسياري را تجربه كرده بود و در بسياري از آنها مانند كار در بنگاه معاملات ملكي و جز آنها در ارتباط مستقيم با مردم تهران قرار داشت. به خوبي خلق و خوي مردم كوچه و بازار تهران را مي‌شناخت. در 1373ش به خاطر فعاليت‌هاي پژوهشي، جايزة قلم زرّين را دريافت كرد.1 در اواخر عمر قدرت بينايي او بسيار ضعيف شد و سرانجام در 86 سالگي درگذشت. شهري را به اعتبار دو كار سترگش مجموعه‌هاي تهران قديم و تاريخ اجتماعي تهران درقرن سيزدهم هجري كمتر كسي است كه نشناسد.2 او با بهره‌گيري از خاطرات و حافظة خود بيش از 10جلد كتاب پر حجم دربارة شهر تهران نوشت.3 از ديگر آثارش مي‌توان حاجي در فرنگ (1344ش)؛ ‌شكر تلخ (1347ش)؛ مجموعة انسيه (1349ش)، ‌گزنه (1352ش) را نام برد.4 آخرين اثر وي قند و نمك نام دارد كه حاوي ضرب‌المثل‌هاي تهراني به زبان محاوره است.5 اين كتاب را انتشارات اسماعيليان نيز در 1370ش چاپ كرده است.

 

مآخذ:

  1. «درگذشت جعفر شهري»، ‌كيهان فرهنگي. ‌س 16 (دي 1378)، ش 159، ص 72.
  2. «راوي تهران قديم خاموش شد»، ‌ماهنامة گل آقا. س 9، (دي 1378)، ش 100، ص 29.
  3. زرويي نصرآباد، ابوالفضل. «مصاحبه با استاد جعفر شهري، ‌نويسنده، مورخ و پژوهشگر»، ‌ماهنامة‌گل آقا. ‌س 7 (مرداد 1376)، ش 5، ش مسلسل 71، ص 12.
  4. عابديني، حسن. صد سال داستان نويسي در ايران. تهران: نشر تندر، 1368، ج 2، ص 229.
  5. «جعفر شهري درگذشت»، كيان. س 9 (مهر و آذر 1378)، ش 49، ص 79.

    نيز نك: جعفري، عبدالرحيم. در جستجوي صبح. خاطرات عبدالرحيم جعفري، تهران: روزبهان، ‌چ 1، ج 2، ص 891ـ 894.
ابوالقاسم رادفر