Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

شِفا

شفاء يا كتاب‌الشفاء يا شفا كتابي به عربي و مهم‌ترين و مفصل‌ترين تأليفات شيخ‌الرئيس ابوعلي سينا/ ابن سينا* (و 428 ق) دانشمند، فيلسوف، پزشك و رياضيدان بزرگ ايران در زمينة منطق و فلسفة‌الهي و طبيعي و نيز رياضيات است.1 اين كتاب چهار بخش: 1ـ منطق، 2ـ طبيعيات، 3ـ تعليمات، 4ـ الهيات را دربر دارد. بخش منطق آن مشروح‌ترين كتاب منطق صوري به شمار مي‌رود. مشهور است كه ابن سينا شفا را در بيان فلسفة مشايي ارسطويي نگاشته و هدفش پيروي كامل از آراي آن طايفه، به ويژه ارسطو بوده است. متن كامل شفا ميان 1953 ـ 1983 در مصر و در 1364 ش در ايران تجديد چاپ شده است.2 از آن يا اجزاي آن ترجمه‌هاي متعددي به زبان‌هاي مختلف از جمله عبري، ‌آلماني، لاتين، فرانسوي و فارسي در دست است.3 جديدترين چاپ انتقادي آن، ترجمة لاتين بخش الهيات است كه به كوشش سيمون فان ريت و با مقدمه‌اي از وربكه در دو جلد طبع و انتشار يافته است (سوئيس، 1977 و 1980 م).4 بر اين كتاب شروح بسياري هم نوشته‌اند كه از ميان مفصل‌ترين آنها به شرح ملاصدراي شيرازي مي‌توان اشاره كرد.5

 

مآخذ:

1ـ مصاحب، ‌غلامحسين. دايرةالمعارف فارسي، تهران: جيبي، چ 3، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1479.

دايرةالمعارف تشيع، ‌زير نظر احمدصدر حاج سيدجوادي، كامران فاني و بهاءالدين خرمشاهي، تهران: بنياد اسلامي طاهر، 1366 ش، ج 1، ص 328.

3ـ صفا، ‌ذبيح‌الله. تاريخ ادبيات در ايران، تهران: ابن سينا، ‌چ 6، 1347 ش، ج 1، ص 315.

دايرةالمعارف بزرگ اسلامي، زير نظر كاظم موسوي بجنوردي، تهران: مركز دايرةالمعارف بزرگ اسلامي، چ 1، 1370 ش، ج 4، ص 6 (ذيل‌الشفاء)

5ـ طبري، ‌محمدعلي. زبدةالآثار، ‌تهران: اميركبير، چ 1، 1372 ش، ص 246.

ابوالقاسم رادفر