Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

صورتگر، ‌لطفعلي (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، ‌نويسنده، شاعر، مترجم.

ميرزا لطفعلي خان صورتگر فرزند ميرزا آقاخان فرزند لطفعلي خان نقاش مشهور سدة 13 ق بود. در شيراز زاده شد. در مدرسة متوسطه شعاعيه به تحصيل پرداخت و ادب و عربي را نزد فرصت الدوله آموخت.1 در هيجده سالگي براي ادامة تحصيل به هندوستان رفت و پس از دو سال به شيراز بازگشت. چندي در ادارة دارايي و وزارت معارف مشغول به كار شد و مجلة ادبي سپيده دم را به مدت چند سال منتشر كرد.2 در 1306ش از طرف دولت براي تحصيل در رشته زبان و ادبيات انگليسي رهسپار لندن شد. پس از پايان تحصيلات به ايران بازگشت و در دانشكدة ادبيات و دانشسراي عالي به تدريس پرداخت.3 بار ديگر در 1316ش براي ادامة تحصيل رهسپار لندن شد و با اخذ مدرك دكترا به كشور بازگشت. هنگام اقامت در لندن با دختري انگليسي ازدواج كرد و از وي صاحب يك پسر شد.4 پس از ورود به ايران، به مشاغلي چون استادي دانشگاه، مديريت مجلة آموزش و پرورش، ‌رياست دانشكدة ادبيات دانشگاه شيراز، رياست دانشگاه شيراز و عضويت در فرهنگستان و شوراي فرهنگي دست يافت.5 او شاعر نيز بود و حدود ده هزار بيت شعر به سبك خراساني سرود.6 به روسيه، امريكا و پاكستان سفرهايي كرد. سرانجام در شيراز درگذشت. از آثارش مي‌توان ترجمة عشاق ناپل، سخن سنجي، تاريخ ادبيات انگليس، برگهاي پراكنده، علم اقتصاد، ادبيات غنايي ايران و ادبيات توصيفي ايران را نام برد.7

 

مآخذ:

  1. ارمغان. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.
  2. ركن زادة آدميت، ‌حسين. دانشمندان و سخن سرايان فارس. تهران: اسلاميه و خيّام، ‌چ 1، 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.
  3. افشار، ‌ايرج. راهنماي كتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دي 1348)، ‌ص 582.
  4. «يادي از صورتگر»، ‌هنر و مردم. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ‌ص 10.
  5. افشار. همان. ص 583.
  6. «يادي از صورتگر»، همان. ص 6.
  7. اثرآفرينان. به كوشش عبدالحسين نوايي، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 1379، ج 4، ص 61.
ابوالقاسم رادفر