Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

عالَم، يعني جهان و در لغت مشتق از علامت است و چون عالم، علامت وجود خداست، از آن به عالم تعبير شده است. در اصطلاح فلسفه و عرفان و كلام، مراد از عالم، ماسوي ‌الله (به جز ذات خدا) است1 و ماسوي الله را داراي اقسام و مراتبي دانسته‌اند كه مي‌توان مجموعاً از سه مرتبه ياد كرد: عالم مجردات (= مرتبه روحاني)؛ عالم برزخ يا مثال (= مرتبة بينابين)؛ عالم جسماني يا شهادت (= مرتبة فرودين).2

 

مآخذ:

  1. جرجاني، ميرسيد شريف. تعريفات. مدخل «العالم»، ص62.
  2. ابن‌سينا. كتاب الحدود. ص252؛ غزالي. رسالة حدود. ص296.
    اصغر دادبه