Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

فتوت‌نامة سلطاني، عنوان كتابي دربارة آئين فتيان يا جوانمردان و آداب و رسوم هر يك از فرقه‌هاي اهل فتوت تأليف مولانا‌حسين واعظ كاشفي سبزواري (د. ميان سال‌هاي 906-910ق) كه به كوشش محمد‌جعفر محجوب تصحیح و در 1350ش منتشر شد. این كتاب که یکی از برجسته‌ترين آثار در فرهنگ عامه اهل فتوت به شمار می‌رود، داراي دو مقدمه از مصحح و مؤلف و 7 باب و نمايه‌هاي گوناگون است. باب‌هاي كتاب دربارة منبع و مظهر فتوت و معني طريقت و تصوف، پير و مريد، نقيب و استاد شدّ (شدّ به معني استوار‌ كردن، حمله بردن، دويدن، قوت دادن، بلند آمدن آفتاب)، خرقه و لباس‌هاي اهل فقر، آداب اهل طريق، ارباب معركه، واهل قبضه (كارد- ساطور...) است.

نويسنده مطالب را با دقت نظر شرح داده و در باب اين آئين به تمام جزئيات پرداخته است. مصحح نيز با ارائه متن انتقادي بر اساس دو نسخة خطي متعلق به موزة بريتانيا و استاد بهار، در مجلس شوراي ملي سابق (مجلس شوراي اسلامي)، در مقدمة خود به شرح فتوت و كاربردهاي آن از عصر جاهلي به بعد پرداخته و جای جای از احاديث و مطالب كتاب‌هاي معتبر استفاد كرده است.

 

مآخذ:

  1. مولانا حسين واعظ كاشفي سبزواري. فتوت‌نامة سلطاني. به اهتمام محمد‌جعفر محجوب، تهران: بنياد فرهنگ ايران، 1350.

فاطمه اسماعیلی