Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

فرزند خواندگی، فرزند دیگری را به فرزندی پذیرفتن.

فرزند خواندگی در حقوق مدنی، رابطه‌ای است حقوقی که ایجاد رابطة فرزندی صوری میان دو شخص می‌کند؛ مطابق با این رابطه، یکی فرزندخواه و دیگری، فرزند خوانده نامیده می‌شود.1 مقصود این رابطه این بود که فرزند خوانده در ایام پیری، مددرسان پدرخوانده باشد و در مقابل از تمام دارایی پدرخوانده ارث برد، به شرط آن‌که هزینة سالانة پدر خود را پرداخت کند.2 رابطه فرزند خواندگی، حقوقی را که فرزند خوانده در خانوادة خود دارد سلب نمی‌کند.3 در اسلام فرزند خواندگی نیست؛ در قوانین مدنی ایران نیز رابطه فرزند خواندگی وجود ندارد، اما در مورد واقعیت‌های مذهبی و احوال شخصیه آنان رعایت می‌شود.5

 

مآخذ:

  1. جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، ص498.
  2. همو. مسبوط در ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، ج4/ 2782.
  3. همانجا.
  4. جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. همانجا.
    اسدالله معظمی گودرزی