Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

قلعه ياسين، يا حلقه ياسين، طلسم و جان پناهي كه بر روي آن آيه‌هاي سورة يس (سورة 36) با مشك و زعفران و مركب سياه نوشته مي‌شد. پس از كلمة مبين هر آية سورة يس دعاهايي به فارسي و عربي مي‌نوشتند.(1 و 2)

قلعه ياسين را معمولاً از پارچه و به دو شكل تهيه مي‌كردند: يكي به شكل مربع و مستطيل كه حلقه‌اي از ميان آن در آورده بودند، و ديگري به شكل نوار بلند و باريك كه دو سر آن را به صورت حلقه به هم مي‌دوختند.(3)

چون كسي عزم سفر يا ميدان جنگ مي‌كرد، سه بار قلعه ياسين را بر سر او مي‌كردند و از پايش در مي‌آوردند، تا درد و بلا از او دور شود و گزندي به او نرسد و سلامت به خانه باز گردد.(4)

قلعه ياسين را به گردن زنان آبستن هم مي‌كردند تا بلا و درد و بادهاي زيان‌آور از آنها دور گردد.(5)

ساخته پيش كيد لعين                         جان پناهي ز قلعه ياسين(6)

 

مآخذ:

  1. اسديان خرم آبادي، محمد و ديگران، باورها و دانسته‌ها در لرستان و ايلام. تهران: 1358، 173.
  2. عبدالمطلب، غياث‌الدين محمد. مجمع‌الدعوات. تهران: 1353، ص 261.
  3. دهخدا، علي اكبر، لغت نامه. ذيل «قلعه ياسين». نيز مأخذ شمـ 3.
  4. نجفي، ابوالحسن. فرهنگ فارسي عاميانه. تهران: انتشارات نيلوفر. 1378. ذيل «حلقه ياسين»، نيز مأخذ شمـ 1.
  5. همان. مأخذ شمـ 2.
  6. همان. مأخذ شمـ 4.

علی بلوکباشی