Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

قوم لُر، » كتابي در زمينة قوم‌شناسي و پيوستگي قومي و پراكندگي جغرافيايي لرها در ايران نوشتة سكندر امان‌اللهي بهاروند (1316- ).

نويسنده كتاب را به منظور تكميل مطالعات قوم‌‌شناسي و شناخت ژرف‌تر مردم ايران نوشته است.1 افزون بر اسناد و مدارك كتابخانه‌اي و آرشيوي، پژوهش‌هاي ميداني در سفرهاي نويسنده به مناطق لرنشين و گفتگو با مردم منابع اصلي كتاب بوده‌اند.2 «این کتاب نخستين بار در 1370 در تهران انتشار يافت.3

كتاب در يك پيشگفتار و پنج فصل، همراه گفتار پاياني و كتاب‌نامه‌اي جامع در دو بخش منابع فارسي و غيرفارسي تدوين شده است. در فصل‌های پنجگانه به ترتیب منشاء واژة لر، نسب لرها، زبان‌ لرها، جغرافياي تاريخي مناطق لرنشين و گروه‌ها و شاخه‌هاي قوم لر بررسي شده‌اند.4 نويسنده این پژوهش را رساله‌اي مقدماتي دربارة لرها توصيف مي‌كند5 در حالی که جامع‌ترين اطلاعات دربارة پراكندگي قومي و تقسيم‌بندي ايلي لرها در قلمرو مرزهاي ايران و حتي بيرون از آن را، در اين كتاب ارائه می‌دهد و براي نخستين بار قلمرو لرستان‌‌شناسي را تا لُر پژوهي گسترش می‌دهد و قوم لر را در كليتي يكپارچه و مستقل بررسي می‌کند. به طور کلی، قوم لر، اثري قوم شناسانه و مبتني بر انديشه‌هاي مركزگرا است و کوشش نويسنده نشان دادن پيوند لرها با تاريخ و فرهنگ رسمي ايران است.7

 

ماخذ:

  1. امان‌اللهي بهاروند، سكندر. قوم لر. تهران: آگاه، 1370، ص8.
  2. همان. ص14، 263، 270.
  3. همان. ص14.
  4. همان. ص46- 257.
  5. همان. ص259.
  6. دالوند، حميدرضا. «تاريخ‌نگاران لرستان و مقولة هويت». فصلنامة مطالعات ملي، سال 4، ش14 (زمستان 1381)، ص166-168.

حمیدرضا دالوند