Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

مدرس، حسن (1249-1316ش)، مجتهد، سياستمدار و نمايندة مجلس دوم.

در يكي از روستاهاي اردستان يزد متولد شد.1 در اصفهان در محضر استاداني مانند ميرزا عبدالعلي هرندي و ميرزا جهانگيرخان قشقايي و آخوند ملا محمد كاشاني تحصيل كرد.2 بعد از واقعة تنباكو به عتبات عاليات رفت و هفت سال از محضر درس آخوند ملا محمدكاظم خراساني و سيد محمدكاظم يزدي فيض برد.3 به علت اين‌كه تدريس مي‌كرد به مدرس مشهور شد.4 در 1317 ق به اصفهان بازگشت و به تدريس پرداخت.5

در دورة دوم مجلس (1328 ق.)6 از طرف علماي نجف و به نمايندگي از اعضاي هيأت علميه7 و در دورة سوم (1332 ق.) از تهران وارد مجلس شد و در 1334ش همراه عده‌اي از رجال مدت دو سال در عراق، سوريه و تركيه در مهاجرت زندگي كرد و در هيأت دولتي كه در آن‌جا به رياست رضاقلي خان تشكيل شد، وزير دادگستري بود.(8) پس از پايان جنگ جهاني اول به تهران بازگشت و به علت مخالفت‌هايي كه با هيأت حاكمه و رضاشاه پهلوي* كرد به خواف و از آن‌جا به كاشمر تبعيد شد و اندكي بعد كشته شد.(9) او داراي چندين كتاب و رساله بود.

مآخذ:

  1. باقي، عبدالعلي. مدرس مجاهدي شكست‌ناپذير. قم: گواه، 1370، ص 25.
  2. طاهري، سيد صدرالدين. يك بررسي تحليلي از زندگي سياسي مدرس. تهران: مؤسسة خدمات فرهنگي، 1373، ص 22؛ و نيز عاقلي، باقر. شرح حال رجال سياسي و نظامي معاصر ايران. تهران: گفتار، 1380، ج 3، ص 1372.
  3. عاقلي، باقر. همان. ص 27.
  4. طاهري، سيد صدرالدين. همان. ص 23.
  5. مكي، حسين. مدرس قهرمان آزادي. تهران: بنگاه ترجمه و كتاب، 1358، ص 51.
  6. بري ديزجي، علي؛ مطيعان، محمدرضا؛ تركاشوند، مجيد. روزها و رويدادها. تهران: زهد، 1377، ص 695.
  7. حائري، عبدالحسين. اسناد روحانيت و مجلس. تهران، كتابخانة موزه و مركز اسناد مجلس شوراي اسلامي، تهران: 1374، ج 1، ص 135.
  8. مصاحب، غلامحسين. «مدرس، سيدحسن». دايرة‌المعارف فارسي. ج 2، ص 2716.
  9. گلي زواره، غلامرضا. ماه مجلس. تهران: سازمان تبليغات اسلامي، معاونت پژوهشي، 1375، ص 63.
سمیرا وکیل‌ها