Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

مصدق، ‌حميد (1318ـ 1377 ش) شاعر نوسرا.

حميد مصدق در شهرضاي اصفهان به دنيا آمد و تحصيلات خود را تا ديپلم ادبي در اصفهان كرد. در 1339 به تهران آمد. از شاعران شعر نو* ايران در 1350 ش از دانشكدة حقوق دانشگاه تهران مدرك كارشناسي ارشد گرفت. در همين سال با سمت استاديار در مدرسة عالي مديريت كرمان به تدريس پرداخت. مدتي هم براي تحصيل در انگلستان به سر برد. مصدق از كودكي به شعر علاقه داشت. در بيست و سه سالگي نخستين اثرش را به نام درفش كاويان كه منظومه‌اي حماسي بود، به چاپ رسانيد.1 اين منظومة ابتدايي و ساده لوحانه پيرامون زندگاني كاوه قهرمان اسطوره‌اي ايران است. تأثير شعر مشهور آرش كمانگير سرودة سياووش كسرايي در لحن رمانتيك موزون و نو قدمايي مصدق در اين اثر ديده مي‌شود. منظومة‌ديگر مصدق، ‌آبي، ‌خاكستري، سياه (تهران، 1344 و 1348 ش) هم شعري نو قدمايي در قالب نيمايي و به غايت عاطفي، ساده، روان و آهنگين است. اين منظومه يكي از مشهور‌ترين شعرها در تاريخ شعر نو فارسي تا امروز به شمار مي‌رود.2 آثار ديگر او در رهگذار باد (1347 ش)؛ ‌از جدايي‌ها (1358 ش)؛ سال‌هاي صبوري (1369 ش)؛ ‌گزينة اشعار (1376 ش)؛ ‌شير سرخ (تهران، نشر كانون، 1376ش) و تا رهايي (تهران، ‌نشر نو، 1369 ش) نام دارند.3

 

مآخذ:

1ـ عزيزي بني طرف، ‌يوسف. «خبر مرگ مرا با تو چه كس مي‌گويد»، كتاب هفته، شمارة پياپي 261، دورة جديد، ش 3 (14 آذر 1377 ش)، ص 12.

2ـ شمس لنگرودي، ‌محمد. تاريخ تحليلي شعر نو، تهران: نشر مركز، چ 1، 1377 ش، ‌ج 3، ص 76، 279، 282.

3ـ عزيزي بني طرف، همان جا.

ابوالقاسم رادفر