Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

هرات، مكتب، نام سبك خاص هنري در نگارگري دوران تيموريان در شهر هرات.

در اين مكتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازي و صحنه‌پردازي، طراحي و تركيب‌بندي پيكرها، كاربست رنگ‌هاي پاك و درخشان، پيشرفت قابل ملاحظه كردند.

در نيمة نخست سدة نهم ق / پانزدهم ويژگي‌هاي دستاوردهاي هنري نگارگران شيراز، بغداد، تبريز و شايد تأثيرات جديد نقاشي چيني، در كارگاه‌هاي درباري شاهرخ و بايسنقر با يكديگر درآميخت و سبك رسمي هرات را به وجود آورد.1 بايسنقر، كه خود كتاب‌شناس و خوشنويس برجسته‌اي بود،2 هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زير نظر جعفر بايسنقري تبريزي ـ خوشنويس معروف ـ در كارگاه كتاب‌سازي خود گرد آورد.3

نگارگران دورة بايسنقر، در ادامة نگارگري عهد اسكندر سلطان به يك سبك رسمي و قانونمند دست يافتند كه نمود آن را مي‌توان در نگاره‌هاي شاهنامة بايسنقري* ديد.4 رنگ‌گذاري و تركيب‌بندي سنجيده، رنگ‌هاي درخشان، نقوش تزئيني متنوع و... از ويژگي‌هاي نگاره‌هاي اين نسخه و ديگر نسخ اين دوران است. مولانا خليل و غياث‌الدين از جمله نمايندگان مكتب هرات بودند و ميراث ايشان از طريق هنرمنداني چون استاد منصور و روح‌الله* ميرك به كمال‌الدين بهزاد* رسيد.5

 

مآخذ:

  1. پاكباز، روئين. دايرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، 1378، ص 644.
  2. كن باي، شيلا. نقاشي ايران. ترجمة مهدي حسيني، تهران: دانشگاه هنر، 1378، ص 61.
  3. رابينسن، ب. و. هنر نگارگري ايران. ترجمة يعقوب آژند، تهران: مولي، 1376، ص 22.
  4. پاكباز، روئين. نقاشي ايراني از ديرباز تا امروز. تهران: نارستان، 1379، ص 73.
  5. پاكباز، روئين. دايرةالمعارف هنر. همان، ص6  

علی بوذری