Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

پهلوان اكبر خراساني، ( ؟ـ 1322 ه‍.ق) متولد مشهد و فرزند پهلوان سليم خراساني.

در نوجواني به كشتي* روي آورد و نزد پهلوان سيدكاظم ضابط فنون كشتي پهلواني را آموخت. در زمان ناصرالدين‌شاه* اجباراً به تهران گريخت و تحت حمايت حاجب‌الدوله قرار گرفت.(1) در يكي از شب‌ها، با پهلوان ابراهيم يزدي*، در زورخانة نوروزخان كشتي مي‌گيرد كه بدون برد پايان مي‌يابد.(2) پس از چندي، دوباره با يكديگر كشتي مي‌گيرند و سرانجام پهلوان اكبر جوان با فن «گوسفندانداز» بر پهلوان ابراهيم سالخورده غلبه مي‌كند، و به پهلواني پايتخت و بازوبند پهلواني مي‌رسد. او آخرين پهلوان رسمي دورة قاجار* بود.(3) پهلوان اكبر در كشتي سرآمد ديگران بود و كسي گردة او را به خاك نرساند. «درپازدن» ورزيدگي و سبك خاصي داشت كه پهلوانان از او تقليد مي‌كردند.(4) در مجامع ورزش باستاني از او به نيكي ياد نمي‌كنند. مي‌گويند پيش از  كشتي با حريفان «قَدَر» آنها را به نحوي از برابر خود برمي‌داشت. مثلاً، پهلوان حسين كله‌پز قمي را با خوراندن دارو ديوانه كرد(5) و در كشتي با پهلوان حسن گاودار تهراني چنان فشاري بر كمر او وارد كرد كه براي هميشه زمين‌گير ‌شد.(6)

 

مأخذ:

  1. پرتو بيضايي، حسين. تاريخ ورزشي باستاني ايران، زورخانه. س 1337ش، تهران: [بي‌جا]، ‌ص 58، 139، 148 ـ 149؛ 175.
  2. مأخذ 6 از كدام كتاب تهيه شده است؟   

مصطفی ممیز