Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

پيام نوين، مجلة ادبي، علمي و فرهنگي كه پس از تعطيلي نشرية پيام نو و پس از چند سال به جاي آن از 1337 به مديريت دكتر محسن هشترودي انتشار مي‌يافت و سرپرستي آن به عهدة ضياءالله فروشاني بود. [سلطاني، ص 33]. صاحب امتياز مجله در اين دوره دكتر مهدي بياني بود و مدير آن پس از مدتي روح‌الله خالقي گرديد.

اولين شمارة پيام نوين در مهر 1337ش انتشار يافت. در سرمقالة اين شماره به مجلة پيام نو و اهميت آن اشاره شده و از متوقف شدن آن اظهار تأسف كرده است. از دورة اول 12 شماره منتشر شد و در آن اشخاص دانشمندي چون سعيد نفيسي، روح‌الله خالقي، رهي معيري، م. 1. به آذين، حبيب يغمائي، سياوش كسرائي، فروغ فرخ‌زاد، دكتر مهدي بياني و افراد ديگر مقالات و سروده‌هاي خود را به چاپ رساندند. دورة دوم پيام نوين از مهر 1338ش آغاز و 12 شماره منتشر شد. در اين دوره هم مقالات مهمي به چاپ رسيد. از جمله مجموعه نوشته‌هاي استاريكف ايران‌شناس روس دربارة فردوسي در شماره‌هاي اين سال به طبع رسيده است.

مجلة پيام نوين چندين سال به طور مرتب منتشر مي‌گرديد. موضوعات مندرج در آن به جز مقالات افراد ياد شده حاوي متن سخنراني‌هاي كساني بود كه در انجمن روابط فرهنگي ايران و شوروي به ايراد سخن مي‌پرداختند و به همين گونه شرح مراسم ادبي و فرهنگي كه در انجمن مذكور منعقد مي‌گرديده به طور كامل همراه با متن سخنان دانشمندان شركت كننده در مجله به طبع رسيده است. پس از درگذشت روح‌الله خالقي كه در حقيقت مديريت و سردبيري پيام نوين را عهده‌دار بود، در شمارة نهم دورة هفتم مجله وظايف وي بر عهدة محمود اعتمادزاده [به آذين] مترجم نامي گذاشته شد. [پيام نوين، س 10، ش 8، ص 15 و 16].

مجلة پيام نوين در دوره‌هاي بعد با فترت‌هاي مختلف يكساله يا بيشتر انتشار يافته است. به ويژه پس از درگذشت دكتر مهدي بياني صاحب امتياز اين نشريه در 1346، تا چند سال انتشار پيام نوين دچار وقفه گرديد. و پس ازآن مجدداً انتشار يافت. [عبد رباني، ص 20-23].

انتشار مجلة پيام نوين تا وقوع انقلاب اسلامي كمابيش و اغلب به طور نامرتب ادامه يافت. آخرين شمارة آن در فروردين ـ ارديبهشت 1357ش منتشر شد و از آن پس با نشر 118 شماره و 12 دوره به كلي متوقف ماند.

 

مآخذ:

عبدرباني، دكتر م. هـ: سخني با خوانندگان پيام نوين. مجلة پيام نوين، سال 10 ش8 [بهمن ـ اسفند 1352]، ص14 – 23؛ سلطاني، پوري. راهنماي مجله‌هاي ايران. تهران: مؤسسة تحقيقات و برنامه‌ريزي علمي و آموزشي، 1354، ص33.

سیدعلی آل‌داود