Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

پيكار، سازمان، (1357-1361ش)، گروه چريكي ماركسيستي.

اين سازمان شاخة ماركسيستي سازمان مجاهدين خلق* بود كه در 1354ش با انتشار اعلامية «مواضع ايدئولوژيك» گرايش ماركسيستي خود را علني كرد.1 فعاليت اين سازمان تا 1356ش محدود به صدور اعلاميه، ترجمة جزوات ماركسيستي و چند بمب‌گذاري بود.2

در بحبوحة انقلاب، مجاهدين ماركسيست نام خود را به «سازمان پيكار در راه آزادي طبقة كارگر» تغيير دادند.3 مهم‌ترين رهبران آن حسين روحاني و علي‌رضا سپاسي آشتياني بودند. نشرية پيكار به عنوان ارگان رسمي سازمان منتشر مي‌شد.4

سازمان پيكار پس از پيروزي انقلاب اسلامي* به مخالفت با نظام اسلامي پرداخت و تلاش كرد تا با ديگر گروه‌هاي ماركسيستي متحد شود اما موفق نشد.5 سرانجام با حملة نيروهاي امنيتي و دستگير يا كشته شدن اكثر اعضاء، فعاليت آن به پايان رسيد.6

 

مآخذ:

  1. نجاتي، غلامرضا. تاريخ سياسي بيست و پنج سالة ايران، از كودتا تا انقلاب. تهران: خدمات فرهنگي رسا، 1373، ج 1، ص 418-423؛ براي اطلاع از روايت مجاهدين ماركسيست دربارة اين تحول ببينيد: سازمان پيكار در راه آزادي طبقة كارگر. تحليلي بر تغيير و تحولات دروني سازمان مجاهدين خلق ايران (1352-1354ش). تهران: انتشارت سازمان پيكار در راه آزادي طبقة كارگر، 1358؛ براي مطالعة روايت مجاهدين مسلمان از اين تغيير ببينيد: سازمان مجاهدين خلق. تحليل آموزشي بيانية اپورتونيست‌هاي چپ‌نما. بي‌جا، انتشارات سازمان مجاهدين، 1358. 
  2. Abrahamian, Ervand. Radical Islam, The Iranian Mojahedin. London: I.B. Tauris Publishers, 1989, P. 166.
  3. نجاتي، غلامرضا. همان. ص 420.
  4. بهروز، مازيار. شورشيان آرمان‌خواه، ناكامي چپ در ايران. ترجمة مهدي پرتوي، تهران: انتشارات ققنوس، 1380، ص 206 و 207.
  5. همان. ص 207 و 208.
  6. همان. ص 210. 
محمدمهدی موسی‌خان