Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

كيش، جزيره‌اي در خليج فارس از توابع شهرستان بندرلنگه در استان هرمزگان. با مختصات جغرافيايي "30 '01  ْ54 طول شرقي و "15 '33  ْ26 عرض شمالي.1 فاصلة تقريبي جزيره از ساحل، 25 كيلومتر و تا تهران از راه شوسه و دريا و از مسير بندرلنگه و بندر چارك، حدوداً 1600 كيلومتر است.2

جزيرة كيش از شمال با بندر چارك، از غرب با جزيرة هندرابي، از شرق با بندرلنگه و جزيرة فرور بزرگ همسايه است و از جنوب پس از پيمودن عرض خليج فارس، با كشور امارات متحدة عربي ارتباط مي‌يابد.3

كيش به دليل موقعيت ارتباطي مهم خود و نيز امكان سكونت در آن، همواره مورد توجه بوده است. اين جزيره تقريباً بيضي شكل و بسيار گرم و خشك، داراي دو دهستان به نام‌هاي باغو و سفين (صفين)، به ارتفاع 5 متر از سطح دريا و بلندترين نقطة آن نيز 45 متر است. درازاي آن از شرق به غرب 6/15 كم و عرض آن 5 كم و مساحت آن 7/89 كم 2 است.4

كيش به استناد آثار تاريخي بر جاي مانده در آن، همواره مسكون و آباد بوده است. در قسمت شمالي جزيره بين روستاهاي سجم و سفين خرابه‌ها و آثار قديمي متعلق به سدة پنجم ميلادي به چشم مي‌خورد، همچنين تعدادي توپ زنگ زده در قلعة كيش موجود است كه متعلق به لشگريان نادر شاه بوده و براي حمله به مسقط مورد استفاده قرار مي‌گرفته است.5

جزيرة كيش در سي سال اخير با اقدامات گستردة عمراني، به صورت يكي از قطب‌هاي مهم اقتصادي، تجاري و گردشگري ايران درآمده و ساليانه هزاران گردشگر داخلي و خارجي به آن مسافرت مي‌كنند.

جمعيت شهر كيش در 1375ش تعداد 8047 تن6 و طبق برآوردها در 1384ش به 8388 تن رسيده است.7

 

مآخذ:

  1. جعفري، عباس. نقشه‌خواني گيتاشناسي. تهران: گيتاشناسي، چ 9، 1383، ص 117.
  2. سازمان حمل و نقل و پايانه‌هاي كشور (وزارت راه و ترابري). اطلس جاده‌هاي ايران (ويرايش دوم). تهران: همشهري، 1380، ص 45 و 134.
  3. همانجا.
  4. جعفري، عباس. گيتاشناسي ايران. ج 3، دايرة‌المعارف جغرافيايي ايران، چ 1، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 1067.
  5. سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي درسي. جغرافياي استان هرمزگان. تهران: شركت چاپ و نشر كتاب‌هاي درسي ايران، 1382، ص 68.
  6. نورالهي، طه. توزيع و طبقه‌بندي جمعيت شهرهاي ايران. تهران: مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 190.
  7. مركز آمار ايران. بازسازي و برآورد جمعيت شهرستان‌هاي كشور. تهران: مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 232.
غلامحسین تکمیل‌همایون