Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دانشنامه ایران زمین

گشايش و رهايش

 رساله‌اي فارسي در مسائل كلامي و فلسفي از ناصرخسرو قبادياني (د 481 ق) شاعر و نويسندة ايراني است. او خود در كتاب خوان الاخوان دوبار از آن ياد كرده است.1 ناصرخسرو اين رساله را در پاسخ به سي سؤال يكي از برادران اسماعيلي مذهب فراهم آورده و به قول خود نفوس مؤمنان و مخلصان را از ترديد رهايي بخشيده و به همين سبب آن را گشايش و رهايش ناميده است.2 در اين رساله ناصرخسرو با زباني ساده و روشن به مسايل و امور ديني و حلّ مشكلها مي‌پردازد.3 گشايش و رهايش نخستين بار در 1328ش با دو مقدمه از ايوانف، خاورشناس مشهور روس و سعيد نفيسي در بمبئي به چاپ رسيد.4 بار ديگر سعيد نفيسي آن را تصحيح كرده و در 1363ش توسط نشر جامي در تهران به چاپ رسيده است.

مآخذ:

1ـ صفا، ذبيح الله. تاريخ ادبيات در ايران، تهران: ابن سينا، چ 4، 1347، ج 2، ص 897.

2ـ طبري، محمدعلي. زبدةالآثار، تهران: اميركبير، 1372، ص 329.

3ـ خانلري(كيا)، زهرا. فرهنگ ادبيات فارسي دري، تهران: بنياد فرهنگ ايران، 1348، ص 423.

4ـ طبري، محمدعلي. همان.

ابوالقاسم رادفر