Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی
    آ         الف       ب       پ       ت       ث       ج       چ       ح       خ       د       ذ       ر       ز       ژ       س       ش       ص       ض       ط       ظ       ع       غ       ف       ق       ک       گ       ل       م       ن       و       ه       ی    

بازگشت به فهرست مقالات الف 

 

اسپوفورد، اينزورث رند[1] . وي، كه پايهگذار تاريخ نوين كتابخانه كنگره امريكا* محسوب ميشود، طي سيودو سال فعاليت خود (1865-1897) اين كتابخانه را به مؤسسه ملي مهمي مبدل كرد. اسپوفورد كاركردهاي قانوني و ملي كتابخانه را ابتدا در عمل و سپس در زمان ساماندهي مجدد آن در سال 1897 بهصورت قانوني به يكديگر مرتبط ساخت. وي، چهار پيش نياز اصلي را بهمنظور توسعه كتابخانه ملي امريكايي براي كتابداران بعد از خود فراهم ساخت: 1) جلب نظر كنگره براي حمايت اين فكر كه كتابخانه كنگره هم كتابخانهاي قانونگذار و هم كتابخانهاي ملي است؛ 2) آغاز تشكيل مجموعهاي جامع از آثار امريكايي؛ 3) احداث ساختماني جديد و باشكوه بهعنوان بناي يادبود ملي؛ و 4) ايجاد دفتري قدرتمند و مستقل به نام دفتر كتابدار كتابخانه كنگره. اسپوفورد، علاقه، مهارت، و پشتكار لازم براي محقَّق ساختن نقش ملي كتابخانه كنگره را دارا بود. هر يك از كتابداران كتابخانه كنگره پس از اسپوفورد اين مؤسسه را به شيوهاي متفاوت اداره مي كرد، ولي هيچ كس، از اين نظر بنيادي او، كه كتابخانه كنگره مؤسسهاي قانونگذار و ملي است، عدول نكرد.

اسپوفورد در 12 سپتامبر 1825 در شهر گيلمنتون[2]  ايالت نيو همشاير[3]  ايالات متحده به دنيا آمد. خواندن را در خانه پدري فراگرفت و پس از چندي به دانشآموزي مشتاق مبدل گشت. وي در 1845 به شهر سين سيناتي[4]  سفر كرد و در يك كتابفروشي مشغول به كار شد و پس از مدتي، بهسبب پشتكار و تلاش فراواني كه از خود نشان داد، بهعنوان يكي از مهمترين واردكنندگان كتاب در ايالت نيوهمشاير شناخته شد. در 1859، از كار تجارت كتاب به حرفه جديدي بهعنوان جانشين سردبير روزنامه "ديلي كامرشال"[5] ، مشهورترين روزنامه سين سيناتي روي آورد و در نخستين يادداشت سردبيري خود با عنوان "كتابشناس"[6] ، رويّه سادهلوحانه كتابداران شهر را در كار خريد كتاب مورد انتقاد شديد قرار داد. دو سال بعد، اسپوفورد از طرف روزنامه براي تهيه گزارشي از مراسم تحليف آبراهام لينكلن، رئيسجمهور وقت امريكا، به ايالت واشنگتن اعزام شد. اين سفر موجب گرديد كه در پاييز 1861 مسئوليت معاونت كتابخانه كنگره را برعهده گيرد. آبراهام لينكلن در 31 دسامبر 1864، اسپوفورد را بهسبب تلاشهاي عالمانه، جدي، و بلندپروازانهاي كه از خود نشان داد به سمت رئيس كتابخانه كنگره امريكا منصوب كرد. در آن زمان، كتابخانه كنگره در ضلع غربي ساختمان اصلي كنگره قرار داشت و داراي هفت كارمند و مجموعهاي حدود 82000جلد بود.

پس از چندي، اسپوفورد ثابت كرد كه كتابداري فعال و سياستمداري كارآزموده است. نمايندگان كنگره علاقه فراواني به او و مديريت عاري از تعصب وي در كتابخانه از خود نشان ميدادند. اين امر سبب شد كه اسپوفورد بتواند در سالهاي 1865-1870 حمايت نمايندگان كنگره را براي تصويب چند طرح قانوني بهمنظور توسعه مجموعه كتابخانه جلب كند و كتابخانه كنگره را به بزرگترين كتابخانه ايالات متحده مبدل سازد. از مهمترين گامهاي جديدي كه در اين زمان برداشت، تصويب قانون حق مؤلف* سال 1870 بود كه به كليه آثار تحت پوشش اين قانون و فعاليتهاي واسپاري تمركز بخشيد و سبب شد كه كتابها، جزوهها، نقشهها، عكسها، آثار چاپي، و نتهاي موسيقي بدون هيچگونه هزينه اضافي به كتابخانه كنگره وارد شود. بدين ترتيب، قانون جديد موجب رشد و توسعه مجموعه آثار ايالات متحده گرديد و كاركردي اساسي و منحصر به فرد براي كتابخانه كنگره در سطح ملي پديد آورد.

اسپوفورد همواره در گزارشهاي سالانه خود به كنگره بر اين موضوع تأكيد داشت كه كتابخانه ملي بايد مجموعهاي ثابت و جامع از آثار ملي را دربر گيرد و گردآورنده ثمره كاملي از افكار مردم ايالات متحده در كليه حوزههاي علوم و ادبيات باشد. اسپوفورد به جامعيّت مجموعه توجه اساسي داشت؛ از اين رو، بهنظر وي كتابخانه ملي ايالات متحده ميبايست خدمات خود را به شهروندان و نيز نمايندگان منتخب آنها ارائه دهد. كتاب و اطلاعات درباره همه موضوعها مورد نياز بود و كتابخانه دولت ايالات متحده، يعني كتابخانه كنگره، محل واقعي چنين مجموعه جامعي محسوب ميشد.

در 1874، براي نخستين بار، به بركت قانون حق مؤلف، تعداد كتاب بيشتري نسبت به آنچه خريداري ميشد به مجموعه كتابخانه كنگره راه يافت؛ بهطوري كه، پس از گذشت سه سال، كتابخانه كنگره با كمبود فضا براي نگهداري منابع روبهرو شد و بيش از 70000 كتاب بر روي هم در كف تالار انباشته گرديد. در 1871، اسپوفورد تلاش بيشائبهاي را براي احداث ساختماني مجزا آغاز كرد كه از مهمترين فعاليتهاي او براي تأسيس كتابخانه ملي بهشمار ميآيد. اين ساختمانِ مجزا، ميتوانست يك بار و براي هميشه موقعيت منحصر به فرد كتابخانه كنگره را در ميان ديگر كتابخانههاي ايالات متحده تضمين كند و اين كشور را از كتابخانهاي ملي برخوردار سازد كه همتراز بزرگترين كتابخانههاي ملي اروپا باشد. اسپوفورد خود خواستار احداث بناي ياد بود ملي بود كه در عين حال بهعنوان ساختماني كارآمد و خوشساخت بتواند خدمات خود را به استفادهكنندگان ارائه دهد. با اين همه، تا 1886 طرح ساختمان جديد كتابخانه كنگره اجازه ساخت نيافت و پس از آن نيز كار تكميل آن بيش از يك دهه به طول انجاميد. سرانجام در 1897، رؤياهاي اسپوفورد با گشوده شدن درهاي ساختمان جديد پرزرق و برق در ميدان شرقي كنگره، كه در آن زمان "بزرگترين، امنترين، و پرهزينهترين" ساختمان كتابخانه در سراسر جهان بهشمار ميآمد، به واقعيت مبدل گشت.

اسپوفورد اغلب به شيوهاي كاملاً مستقل از روشهاي كتابداري ايالات متحده و انجمن كتابداران امريكا*[7]  عمل ميكرد. در 1876، هنگامي كه انجمن كتابداران امريكا تأسيس شد، كتابخانه كنگره بهعنوان كتابخانه پيشرو در سراسر ايالات متحده مطرح بود و اسپوفورد تلاش ميكرد تا ساختمان جديدي را براي كتابخانه كنگره احداث كند. استقلال اسپوفورد از ديگر كتابخانهها و كتابداران از طرز تفكر شخصي او درباره كتابخانه ملي نشئت ميگرفت. ديدگاه وي درباره كتابخانه ملي، مجموعهاي واحد و عظيم از آثار ملي بود، اما آن را كانوني براي فعاليتهاي همكاري كتابخانهها بهشمار نميآورد و تمايلي نسبت به رهبري در آن جهت نداشت.

از شانزدهم نوامبر تا هفتم دسامبر 1896، نشستهايي در كميته مشترك كتابخانه[8]  بهمنظور بررسي وضعيت و سازماندهي كتابخانه كنگره برگزار شد. گرچه اسپوفورد خود ناظر اصلي تغيير و تحول كتابخانه كنگره بهشمار ميآمد، انجمن كتابداران امريكا شش نماينده را براي تأييد و گواهي به كتابخانه فرستاد كه در ميان آنها گزارش ملويل ديويي*[9]  و هربرت پوتنام*[10]  درخصوص وضعيت مطلوب كتابخانه، مطلبي قابل توجه است. ديويي و پوتنام از انتقاد مستقيم به اسپوفورد خودداري كردند، اما اين نكته روشن بود كه ديدگاههاي آنها در باب كاركردهاي مناسب كتابخانه كنگره با اسپوفورد پير متفاوت است. پوتنام تعريف ديويي از نقش اساسي كتابخانه ملي را بهعنوان "مركزي كه كتابخانههاي سراسر كشور ميتوانند براي الهام گرفتن، راهنمايي، و كمكهاي عملي به آن رجوع كنند" عميقاً قبول داشت. فهرستنويسي متمركز، امانت بين كتابخانهاي، و تهيه فهرستگان ملي از جمله اين خدمات محسوب ميشد.

پس از نشستهاي كميته مشترك كتابخانه، پوتنام بلافاصله نظر خود را در قالب نامهاي، كه در آن خلاصه نتايج گزارش هيأت بررسي انجمن كتابداران امريكا درباره كتابخانه كنگره آمده بود، بيان كرد. در اين نامه، پوتنام با تدبيري خاص تأكيد كرد كه زمان آن فرا رسيده است كه كتابخانه كنگره از امكانات نوين بهره گيرد و خدمات خود را به فراتر از آنچه توسط اسپوفورد ارائه ميشد گسترش دهد.

در اول ژوئيه 1897، مجموعه نشستهاي كميته مشترك كتابخانه به سازماندهي مجدد و بنيادي و نيز گسترش مجموعه كتابخانه كنگره منتهي شد و اسپوفورد، بهعنوان معاون كتابخانه كنگره، ابتدا زيرنظر جان راسل يانگ[11]  و سپس هربرت پوتنام كه در آوريل 1899 رياست كتابخانه كنگره را برعهده گرفت، به كار خود ادامه داد و سرانجام در يازدهم اوت 1908 در شهر هولدرنس[12]  ايالت نيوهمشاير امريكا چشم از جهان فروبست.

شايد علايق حرفهاي و شخصي اسپوفورد را به بهترين نحو بتوان در اثر وي با عنوان طولاني >كتابي براي همه خوانندگان، نوشتهشده براي كمك به مجموعهسازي، استفاده و حفاظت از كتابها، و تشكيل كتابخانههاي عمومي و شخصي<[13]  (سال 1900) جستوجو كرد. اسپوفورد نه تنها از  لحاظ خدمات ارزندهاي كه در كتابخانه كنگره انجام داد، بلكه از نظر برخوردهاي منصفانه و ذهن متبلوري كه در ارائه ديدگاههاي خود درباره كتابخواني، كتابشناسي، و مجموعهسازي نشان داد، همواره مورد احترام و تحسين كتابداران، سياستمداران، و عموم مردم بود.

 

مآخذ:

1) "Ainsworth Rand Spofford: Bookman and Librarian". edited by John Y. Cole, 1975; 2) Cole, John. Y. "Spofford, Ainsworth Rand". Dictionary of American Library Biography, 1978.

          جان واي. كول[14]  (WELIS)

 ترجمه كيوان كوشا

 

 

 

 


[1]. Spofford, Ainsworth Rand

[2]. Gilmanton

[3]. New Hampshire

[4]. Cin Cinnati

[5]. Daily Commercial

[6]. Bibliologist

[7]. American Library Association(ALA)

[8]. Joint Committee on the Library

[9]. Melvil Dewey

[10]. Herbert Putnam

[11]. John Russell Young

[12]. Holderness

[13]. A Book for All Readers, Designed as an Aid to theCollection, Use, and Preservation of Books andFormation of Public and Private Libraries

[14]. John Y. Cole

 

بازگشت به فهرست مقالات الف