Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی
    آ         الف       ب       پ       ت       ث       ج       چ       ح       خ       د       ذ       ر       ز       ژ       س       ش       ص       ض       ط       ظ       ع       غ       ف       ق       ک       گ       ل       م       ن       و       ه       ی    

بازگشت به فهرست مقالات الف

 

انجمن بين‌المللي كتابخانه‌ها، آرشيوها، و مراكز اسناد موسيقي. اين انجمن كه اختصارِ آن به زبان انگليسي آي.اِي.ام.ال.[1]، به فرانسوي اِي.آي.ام.بي.[2] ، و به آلماني آي.وي.ام.بي.[3] است، مدت كوتاهي پس از جنگ جهاني دوم تأسيس گرديد. هدف اصلي آن "ارتقاي همكاري‌هاي جهاني در همه زمينه‌هاي كتابداري، كتابشناسي، و سندپردازي منابع موسيقي از قبيل فهرستنويسي، امانت بين‌كتابخانه‌اي، آموزش، و ايجاد ابزارهاي جديد براي پژوهش" است. اين انجمن داراي اجلاس‌هاي سالانه است و همايش‌هاي بين‌المللي و رسمي آن هر سه سال يك‌بار برگزار مي‌گردد.

در سال 1991 حدود 1850 نفر از افراد و نهادها از چهل كشور جهان عضو اين انجمن بودند. انجمن در كشور عضو، داراي شاخه‌هاي ملي است. اين شاخه‌ها به‌عنوان نماينده شوراي انجمن كه بدنه اداره‌كننده انجمن محسوب مي‌شود عمل مي‌كنند. انجمن از نظر ساختاري به دو بخش اصلي تقسيم مي‌شود: الف) شاخه‌هاي حرفه‌اي؛ و ب) كميسيون‌هاي موضوعي. هريك از اين بخش‌ها داراي نماينده‌اي در شوراي انجمن است كه ديدگاه‌ها و فعاليت‌ها را منعكس مي‌كند. شاخه‌هاي حرفه‌اي انجمن، كتابخانه‌ها و مراكز را دربر مي‌گيرد: كتابخانه‌هاي مراكز پخش راديويي و تلويزيوني، كتابخانه‌هاي اركسترها، كتابخانه‌هاي عمومي، كتابخانه‌هاي پژوهشي، كتابخانه‌هاي نهادهاي آموزش موسيقي، و مراكز اطلاع‌رساني موسيقي. كميسيون‌هاي موضوعي انجمن نيز عبارتند از: كميسيون آرشيوها، كميسيون مواد ديداري  ـ شنيداري، كميسيون كتابشناسي، كميسيون فهرستنويسي، و كميسيون خدمات و آموزش. هريك از اين كميسيون‌ها داراي اهداف و طرح‌هاي خاص خود است، اما در مجموع با يكديگر در تماس و تعامل هستند تا از اين طريق بتوانند آراء خود را پالايش كنند و بهره‌وري را افزايش دهند.

اين انجمن نقشي اساسي در تهيه و انتشار چهار نشريه بين‌المللي در زمينه موسيقي‌شناسي دارد. اين چهار نشريه كه عنوان همه آنها با R شروع مي‌شود معروف به "چهار R" هستند. اين نشريات عبارتند از :>فهرست بين‌المللي منابع موسيقي<[4]؛ >فهرست بين‌المللي متون موسيقي<[5]؛> فهرست بين‌المللي منابع ديداري موسيقي<[6]؛ و >فهرست بين‌المللي  نشريات موسيقي<[7] .

>فهرست بين‌المللي منابع موسيقي<، كه از سال 1952 كار خود را آغاز كرده است، كتابشناسي همه منابع مكتوب موسيقي را از ابتداي شكل‌گيري آنها تا سال 1800 جمع‌آوري و منتشر مي‌سازد. اين كتابشناسي‌ها، نوشته‌هاي نظريه‌پردازان يوناني و عبري، گزارش‌هاي مربوط به موسيقي تك‌صدايي و چندصدايي، و نوشته‌هاي خطي و چاپي مربوط به موسيقي منتشرشده طي قرون گذشته تا سال 1800 ميلادي را شامل مي‌شوند. از جمله اين منابع مي‌توان كتابشناسي‌هاي مربوط به دستنوشته‌هاي ديترسدورف، بوشريني، و مايكل هايدن را نام برد.

>فهرست بين‌المللي متون موسيقي< كار خود را در سال 1966 آغاز كرده و با متون جاري موسيقي سر و كار دارد. اين نشريه، باني و مبتكر >چكيده‌نامه آر.آي.ال.ام.<[8]  (از سال 1967 به بعد) است كه به‌صورت فصلنامه در نيويورك منتشر مي‌شود. اين چكيده‌نامه داراي استنادهايي به متون موسيقي منتشرشده در سراسر جهان و نيز نمايه‌اي مفصل است كه توسط رايانه تهيه و همراه با آن ارائه مي‌شود. >چكيده‌نامه آر.آي.ال.ام.< به‌صورت پيوسته بر روي پايگاه اطلاعاتي ديالوگ و صفحه فشرده نيز قابل دسترسي است. >چكيده‌نامه آر.آي.ال.ام.< همچنين مجموعه‌اي از كتابشناسي‌هاي گزارماني گذشته‌نگر را منتشر مي‌سازد كه مهم‌ترين آنها عبارتند از :>فهرست‌هاي موضوعي موسيقي<[9] ، >پايان‌نامه‌هاي موسيقي<[10]  (به زبان فرانسوي)، و >گزارش‌هاي همايش‌هاي موسيقي<[11].

>فهرست بين‌المللي منابع ديداري موسيقي< كار خود را از سال 1971 شروع كرده و در زمينه جمع‌آوري، فهرست‌نويسي، رده‌بندي، تفسير، تكثير منابع ديداري موسيقي، آموزش متخصصان منابع ديداري، و انتشار فهرست‌ها، كتابشناسي‌ها، تصاوير، و پژوهش‌هاي دانشگاهي در زمينه موسيقي فعاليت دارد. مركز پژوهش منابع ديداري موسيقي، كه در سال 1972 در دانشگاه شهر نيويورك كار خود را آغاز كرده است، به‌عنوان مركز بين‌المللي آر.آي.دي.آي.ام. در زمينه جمع‌آوري و سازماندهي منابع ديداري موسيقي فعاليت مي‌كند.

>فهرست بين‌المللي نشريات موسيقي< كار خود را از سال 1983 آغاز كرده و در زمينه دستيابي به اطلاعات موجود در نشريات ادواري موسيقي از قرن نوزدهم به بعد فعاليت مي‌كند. در اوايل دهه 1990، فهرست بيش از 65 مجله هسته موسيقي به زبان‌هاي انگليسي، فرانسوي، آلماني، ايتاليايي، اسپانيولي، و هلندي در اين نشريه آمده است. هر شماره از اين نشريه حاوي فهرست مندرجات گزارماني، كليدواژه‌هاي الفبايي، نمايه مؤلف، ارجاعات، و تاريخچه مختصري از مجله‌هايي است كه در آن شماره درج شده است. تا سال 1991 بيش از 14 عنوان از اين نشريه منتشر شده است. مركز مطالعات موسيقي قرن نوزدهم در دانشگاه مريلند، در كالج پارك، پايگاه عمليات بين‌المللي اين فهرست محسوب مي‌شود.

گزارش‌هاي پيشرفت و عملكرد چهار نشريه پيشگفته به‌علاوه گزارش‌هاي همايش‌ها، نشست‌ها، اخبار انجمن، نقدها، ارتباطات و مكاتبات، و ديگر موارد در فصلنامه انجمن به نام >منابع هنر موسيقي<[12]  منتشر مي‌شود. اين فصلنامه با سردبيري ولاديمير فئودورف[13]  در سال 1954 كار خود را آغاز كرده است. ديگر انتشارات كه به‌طور مستقيم يا با همكاري انجمن منتشر مي‌شوند عبارتند از :>اسناد موسيقايي<[14] ؛ >فهرست مربوط به موسيقي<[15] ؛ >راهنماي تعيين تاريخ منابع چاپي اوليه<[16] ؛ >راهنماي كتابخانه‌هاي پژوهشي موسيقي<[17] ؛ >خبرنامه آر.آي.دي.آي.ام.< 18]]؛ >اصطلاحنامه بين‌المللي آر.آي.ال.ام.<[19] ؛ >سالنامه موسيقي آر.آي.پي.ام.<[20] ؛ >راهنماهاي فهرست‌نويسي حرفه‌اي<[21] ؛ و خبرنامه‌هاي متعدد در سطح ملي و بين‌المللي.

اين انجمن با جامعه بين‌المللي موسيقي‌شناسي و نيز با شوراي بين‌المللي موزه‌ها همكاري نزديك دارد. علاوه بر اين، به‌طور فعال در طرح‌هاي ايفلا و شوراي بين‌المللي موسيقي[22] مورد حمايت يونسكو شركت مي‌كند و عضو شوراي بين‌المللي موسيقي است. اين انجمن از سال 1976 به عضويت ايفلا در آمده و در چندين كميته دائمي ايفلا نيز فعاليت دارد. همچنين با حمايت شوراي بين‌المللي موسيقي توانسته است در طرح تهيه >سياهه جهاني منابع اطلاعاتي موسيقي<[23]  شركت كند. اين طرح با همكاري جامعه بين‌المللي موسيقي‌شناسي، و كميسيون مراكز اطلاع‌رساني موسيقي در حال اجراست. اين انجمن، به‌نوبه خود، دو انجمن اقماري ديگر پديد آورده كه عبارتند از: انجمن بين‌المللي آرشيوهاي صدا[24]  و انجمن بين‌المللي مراكز اسناد موسيقي[25]. انجمن بين‌المللي كتابخانه‌ها، آرشيوها، و مراكز اسناد موسيقي الگويي مناسب براي انجمن‌هاي بين‌المللي كتابخانه‌هاي هنر محسوب مي‌شود.

 

مأخذ:

Brook, Barry S. "Fontes at Twenty Five ـ IAML at Thirty".Fontes Artis Musicae (1978), Covers the History ofIAML.             

 باري اس. بروك[26] ؛ نيل راتليف[27] ؛ و

                وسلي‌موي هينتز[28]  (WELIS)

                ترجمه علي مزيناني

 

 


[1]. IAML (International Association of Music Libraries,Archives and Documentation Centres)

[2]. AIMB (Association International des MusicBibliotheques, Archives et Centres de DocumentationMusicaux)

[3]. IVMB (Internationale Vereinigung derMusikbibliotheken, Musikarchive undMusikdokumentationzentren)

[4]. Repertoire International des Sources Musicales (RISM)

[5]. Repertoire International de Litterature Musicale (RILM)

[6]. Repertoire International d'Iconogrophie Musicale(RIdIM)

[7]. Repertoire International de la Presse Musicale (RIPM)

[8]. RILM Abstract

[9]. Thematic Gatalogues in Music

[10]. Dissertations in Music

[11]. Congress Reports in Music

[12]. Fontes Artis Musica

[13]. Vladimir Fإdorov

[14]. Documenta Musicologica

[15]. Catalogus Musicus

[16]. Guide for Dating Early Published Music

[17]. Directories of Music Research Libraries

[18]. RIDIM Newsletter

[19]. RILM International Thesaurus

[20]. RIPM Annual Periodica Musica

[21]. Professional Cataloguing Manuals

[22]. International Music Council (IMC)

[23]. World Inventory of Sources of Music Information (WISMI)

[24]. International Association of Sound Archives (IASA)

[25]. International Association of Music DocumentationCentres (IAMIC)

[26]. Barry S. Brook

[27]. Neil Ratliff

[28]. Veslemخy Heintz

 


 

 

 

 


بازگشت به فهرست مقالات الف