Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی
    آ         الف       ب       پ       ت       ث       ج       چ       ح       خ       د       ذ       ر       ز       ژ       س       ش       ص       ض       ط       ظ       ع       غ       ف       ق       ک       گ       ل       م       ن       و       ه       ی    

بازگشت به فهرست مقالات الف

 

انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع[1] . اين انجمن، با مشاركت بيست عضو بنيان‌گذار، كار خود را رسماً در سال 1972 در لاگوس (نيجريه) آغاز كرد. در 1991، اعضاي اين انجمن را پنجاه‌ودو سازمان ملي كتابداري تشكيل مي‌دادند كه، از آن ميان، چهل انجمن كتابداراي و دوازده مؤسسه كتابداري متعلق به كشورهايي بود كه در آنها انجمن ملي كتابداران هنوز برپا نشده بود. افزون بر اين، يكصدوچهل مدرسه كتابداري و كتابخانه سازمان‌هاي وابسته به كشورهاي مشترك‌المنافع يا مشتركان خبرنامه (در سرزمين‌هايي سواي كشورهاي مشترك‌المنافع) عضويت داشتند.

اهداف. هدف‌هاي اصلي انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع عبارت است از: بهبود وضع كتابخانه‌ها در كشورهاي مشترك‌المنافع؛ توسعه، نگهداري، و تقويت پيوندهاي حرفه‌اي ميان كتابخانه‌هاي اين كشورها؛ پشتيباني و تشويق انجمن‌هاي كتابداري؛ ارتقاي جايگاه و سطح آموزش كتابداران و بازشناسي متقابل شايستگي و جرح و تعديل‌هاي لازم در كتابداري؛ و اجراي برنامه‌هاي پژوهشي طراحي‌شده براي تقويت بنيه، آمادگي، و پيشبرد فعاليت‌هاي فني در كتابخانه‌هاي كشورهاي مشترك‌المنافع.

اين انجمن يكي از بيست‌ونه انجمن حرفه‌اي اين كشورهاست كه از حمايت مالي مستمر بنياد كشورهاي مشترك‌المنافع برخوردار است؛ سازماني كه سران حكومتي كشورهاي مشترك‌المنافع "به‌منظور ارتقاي همكاري حرفه‌اي در اين كشورها"، در سال 1966 برپا داشتند. در سال 1979، اختيارات بنياد بدين منظور گسترش يافت كه سازمان‌هاي داوطلب غيردولتي را نيز بپوشاند و وظايف آن چنان گسترده شد كه فرهنگ، نقش زنان، عمران روستايي و اجتماعي، معلولان، رسانه‌ها، و اطلاع‌رساني را نيز دربر گرفت. اين انجمن از پشتيباني بنياد براي نشست‌هاي منطقه‌اي و همايش‌هاي همه اين كشورها درباره مباحث حرفه‌اي مشترك و تأمين هزينه سفر كارشناسان جهت شركت در همايش‌ها، كارگاه‌ها، بازديدهاي مطالعاتي، و برنامه‌هاي آموزشي سود برده است.

سازمان. انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع زير نظر شوراي عمومي، متشكل از تعداد نسبي نمايندگان اعضا (كه هر سه يا چهار سال، گردهم مي‌آيند) و كميته اجرايي كه همايش‌هاي بيشتري دارند، اداره مي‌شود. اين شورا در نيجريه (1972)، جامائيكا (1975)، فيجي (1979)، كنيا (1983)، كانادا (1986)، و مالت (1990) تشكيل جلسه داد. جلسه‌هاي كميته اجرايي در بريتانيا (1974، 1977، 1980، 1987)، جامائيكا (1976)، سنگاپور (1985)، و استراليا (1988) برپا شد.

كي. سي. هريسون (از بريتانيا) از 1972 تا 1975، رئيس و بنيانگذار انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع بود. جي.سي. هريسون (از كانادا) از سال 1975 تا 1978 جانشين وي شد. از 1978 تا 1983، پاول زورب[2]  (از مالت) و پس از وي به‌ترتيب جان استرينگلمن (از زلاندنو) از سال 1983 تا 1986، استفاني فرگوسن (از جامائيكا) از سال 1986 تا 1990، و مايكل وُليس كرافت (از زلاندنو) از سال 1990 رئيس انجمن شدند. نخستين دبير اجرايي، خانم سي.پي. فراي، از سال 1973 تا 1979 به خدمت اشتغال داشت. كي.سي.هريسون از 1980 تا 1983، جوان ايي. سوابي (از جامائيكا) از 1983 تا 1990، و نورما آمنوكپودو (از جامائيكا) از 1990، يكي پس از ديگري به رياست انجمن انتخاب شدند.

كميته اجرايي شامل سه مسئول (رئيس، معاون، و خزانه‌دار افتخاري) است كه شوراي عمومي آنها را انتخاب مي‌كند. شش تن معاون در مناطق انتخاب مي‌شوند (نمايندگان افريقاي شرقي، افريقاي مركزي و جنوبي، افريقاي غربي، امريكا و كشورهاي حوزه كارائيب، آسيا، اروپا، و جنوب اقيانوس آرام)، و رئيس قبلي و اعضا در فاصله ميان تشكيل نشست‌هاي شوراي عمومي، در سمت‌هاي خود خدمت مي‌كنند. هر منطقه، تحت رياست معاون خود، شورايي دارد كه برنامه‌هاي منطقه را تنظيم و براي تأييد به كميته اجرايي تسليم مي‌كند.

برنامه‌ها. فعاليت‌هاي انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع به چهار دسته تقسيم مي‌شود: همايش‌ها و كارگاه‌هاي آموزشي كه در مناطق مختلف و به‌ترتيب برپا مي‌شود؛ ارائه طرح‌هاي عملي؛ انتشارات نامنظم؛ و حفظ تماس‌هاي حرفه‌اي در سراسر كشورهاي مشترك‌المنافع، كه عمدتاً از راه >خبرنامه فصلي انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع<[3]  صورت مي‌گيرد. براي اين نشريه، حق اشتراك سالانه‌اي وجود دارد كه مقدار آن، به‌منظور تشويق به اشتراك بيشتر، افزايش داده نمي‌شود؛ اما اين مبلغ براي تأمين هزينه اين فعاليت‌ها كافي نيست. زماني‌كه عضوي ميزبان كنفرانس مي‌شود، انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع به حمايت مالي منطقه‌اي و كمك‌هاي كارگزاراني چون بنياد همكاري فني كشورهاي مشترك‌المنافع تكيه دارد. در جامائيكا، دولت از دبيرخانه انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع[4] ، كه از آغاز برپايي در آنجا قرار داشته و نخستين انجمن حرفه‌اي كشورهاي مشترك‌المنافع بوده است، حمايت مي‌كند. همايش‌هاي اين انجمن عبارت بوده است از: كارگاه منطقه آسيا در سنگاپور با موضوع روش تحقيق در كتابداري (1977)؛ سمينار منطقه جنوب اقيانوس آرام در بريس بين با موضوع نظام‌هاي الكترونيك براي كتابداران (1984، با همكاري انجمن كتابداران استراليا)؛ كارگاه منطقه‌اي اروپا در مالت با موضوع كتابشناسي (1984)؛ كارگاهي در مالت با موضوع خودكار كردن (1990)؛ و كارگاه منطقه‌اي افريقاي غربي در غنا با موضوع مراكز منابع روستايي (1991).

انتشارات. بيشتر انتشارات انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع از برگزاري همايش‌ها و كارگاه‌ها حاصل مي‌شود. اين انتشارات عبارتند از :>كتابشناسي‌هاي ملي براي كشورهاي انگليسي‌زبان حوزه كارائيب<[5] (1974)، >مبادله‌ها، فعاليت‌هاي جانبي، و كارآموزي‌ها<[6]  (1975)، >تبادل مهارت‌ها و آموزش كتابداري<[7]  (1975)، >اطلاعات در خدمت توسعه<[8]  (1984)، >كتابخانه‌هاي دولتي براي ملت‌ها: خدمات و آموزش<[9]  (1986)، و >كتابخانه‌هاي روستايي و مراكز منابع محلي<[10]  (1990). اين انجمن با ياري بنياد همكاري فني كشورهاي مشترك‌المنافع، كارگاهي در فيجي برپا داشت كه حاصل آن نشر >واحدهاي آموزشي ويژه كاركنان غيرحرفه‌اي كتابخانه‌ها<[11]  به‌همت دبيرخانه كشورهاي مشترك‌المنافع بود (1981). >خبرنامه انجمن كتابداران كشورهاي مشترك‌المنافع< از سال 1973 به‌گونه‌اي مستمر منتشر مي‌شود. اين سازمان براي تدوين >راهنماي فرصت‌هاي تربيتي و آموزشي در كتابداري و اطلاع‌رساني كشورهاي مشترك‌المنافع<[12]  برنامه‌اي تدارك ديده است. 

ارتباط با ديگر انجمن‌ها. اين انجمن عضو ايفلاست و با همايش دائمي كتابداران افريقاي شرقي، مركزي، و جنوبي[13]؛ كنگره كتابداران آسياي جنوب شرقي[14]؛ كنگره دائمي كتابداران حوزه اقيانوس آرام[15]؛ انجمن همكاري كتابداران مديترانه[16]؛ و مركز اطلاع‌رساني حوزه اقيانوس آرام[17]  روابطي نزديك دارد.

 

 

 

مآخذ :

1) The Commonwealth Foundation, Aims and Achivements. 1966-1984. 1984; 2) Directory of Commonwealth Organizations, 1991; 3) Williams, Ken, ed. A Guide to Commonwealth Professional Association, 1983.

 

                نورما آمنوكپودو[18]  (WELIS)

 ترجمه اسدالله آزاد

 

 

 


[1]. Commonwealth Library Association (COMLA)

[2]. Paul Xuereb

[3]. COMLA Newsletter

[4]. COMLA Secretariat

[5]. National Bibliographies for the English - SpeakingCaribban

[6]. Exchanges, Attachments, and Internships

[7]. Reciprocity of Qualifications and Training forLibrarianship

[8]. Information for Development

[9]. Government Libraries for the Nation: Services andTraining

[10]. Rural Libraries and Community Resource Centers

[11]. Training Modules for Non- Professional Library Staff

[12]. Directory of Training and Education Opportunitiesin Library and Information Studies in CommonwealthCountries

[13]. Standing Conference of East, Central, and SouthernAfrican Librarians (SCECSAL)

[14]. Congress of Southeast Asian Librarians (CONSAL)

[15]. Standing Congress of Pacific Librarians (SCOPAL)

[16]. Cooperative Association of Librarians in theMediterranean (CALM)

[17]. Pacific Information Centre (PIC)

[18]. Norma Amenu- Kpodo

 

 

بازگشت به فهرست مقالات الف