Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی
    آ         الف       ب       پ       ت       ث       ج       چ       ح       خ       د       ذ       ر       ز       ژ       س       ش       ص       ض       ط       ظ       ع       غ       ف       ق       ک       گ       ل       م       ن       و       ه       ی    

بازگشت به فهرست مقالات ب

 

بوتان[1] ، كتابخانه‌هاي.  بوتان در دامنه سلسله جبال هيماليا واقع شده و از شمال و غرب به منطقه خودمختار تبّت در چين و از جنوب به هندوستان محدود مي‌شود. وسعت بوتان حدود 47000كيلومترمربع است و جمعيت آن كه عمدتاً از تيره تبّتي و نپالي هستند (طبق آمار سال 2000) حدود 2100000 نفر بوده است. 95 درصد جمعيت اين كشور زندگي خود را از طريق كشاورزي مي‌گذرانند. زبان ملي بوتان جونگها[2] ست، ولي در آموزش و ارتباطات رسمي از زبان انگليسي استفاده مي‌شود. پايتخت اين كشور شهر تيمپو است.

تاريخچه. بوتان همواره كشوري مستقل بوده، فقط در زمان حاكميت بريتانيا بر هندوستان تا حدود زيادي تحت نفوذ بريتانيا قرار داشته است. پس از به‌قدرت رسيدن سلسله وانگ‌چاك در سال 1907 و پس از آنكه اوگن وانگ چاك، به‌عنوان اولين پادشاهِ حكومتِ سلطنتيِ موروثي بوتان توسط نمايندگان مذهبي و مردم تاجگذاري كرد، كشور بوتان به‌عنوان سرزميني مقتدر به جهانيان معرفي گرديد. از آن تاريخ، بوتان تلاش وافري در جهت توسعه كشور و بهبود شرايط زندگي مردم داشته است.

برنامه نظام آموزش و پرورش همگاني از سال 1961 در بوتان آغاز گرديد. قبل از اين تاريخ، به‌جز صومعه‌هاي سنتي، امكاناتي براي آموزش و پرورش نوين در كشور وجود نداشت. در حال حاضر، شبكه وسيعي از مدارس و ساير مراكز آموزشي در سراسر بوتان گسترده شده و ميزان باسوادي تا سال 1989 در حدود 22 درصد افزايش يافته است.

كتابخانه ملي. كتابخانه ملي بوتان با هدف گردآوري و حفظ متون خطي و آثار ادبي مربوط به بوتان و تبّت در زمينه‌هاي مذهب، فرهنگ، آداب و سنن، و تاريخ كشور در سال 1967 تأسيس گرديد. اين كتابخانه واحدهايي در كونگارابتن جونگ[3]  و ايالت تونگسا[4]  و نيز كتابخانه عمومي  تيمپو[5]  را با مجموعه 6000 جلد در سال 1980 تأسيس كرده است. كتابخانه ملي منابع خود را از سه طريق خريد، مبادله، و اهدا گردآوري مي‌كند كه مهم‌ترين آنها خريد است، ولي از مجراهاي ديگري نيز كمك‌هاي قابل ملاحظه‌اي به مجموعه مي‌شود. به‌طور مثال، در سال 1978، كتابخانه ملي مجموعه كتب بودايي تبّت (كانجور و منجور)[6]  از ويرايش بيجينق را از مجموعه آثار ساكياپا مسترز[7]  از طريق تبادل با كتابخانه ريوكاي توكيو[8]  به‌دست آورد. اي. جي. اسميت، سرپرست كتابخانه كنگره دهلي‌نو، نيز در طول چند سال، بيش از 800 جلد از انتشارات جاري تبّت را به كتابخانه ملي بوتان اهدا كرده است. مجموعه اين كتابخانه (طبق آمار سال 1993)، در حدود 120000 جلد كتاب شامل 90000 جلد به زبان تبّتي، 15000 جلد به زبان‌هاي بيگانه، و 16000 جلد از رساله‌هاي راهبان تبّت و كتاب‌هاي چاپ سنگي است.

دولت بوتان در تلاش است تا موزه ملي را، كه در پارو (از شهرهاي مهم كشور) واقع شده و مجموعه عظيمي از منابع آرشيو ملي را در خود جاي داده است، گسترش دهد. كتابخانه اين موزه در سال 1968 تأسيس شده و نوعي كتابخانه مرجع درباره آيين بودايي، تبّت‌شناسي، و تاريخ بوتان است.

كتابخانه‌هاي آموزشگاهي. تقريباً كليه مدارس و مراكز آموزشي بوتان كتابخانه‌هايي دارند كه حاوي منابعي درباب تاريخ، فرهنگ، و مذهب بوتان و كشورهاي همسايه است.

            ان. ام. آدهيكاري[9]  (WELIS)

                ترجمه نجلا حريري

 

 


[1]. Bhutan

[2]. Dzongkha

[3]. Kungarabten Dzong

[4]. Tongsa

[5]. Public Library of Thimpo

[6]. Kanjur and Menjur

[7]. Sakyapa Masters

[8]. Reiyukai Library in Tokyo

[9]. N. M. Adhikari

 

بازگشت به فهرست مقالات ب