Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی
    آ         الف       ب       پ       ت       ث       ج       چ       ح       خ       د       ذ       ر       ز       ژ       س       ش       ص       ض       ط       ظ       ع       غ       ف       ق       ک       گ       ل       م       ن       و       ه       ی    

بازگشت به فهرست مقالات ه

 

هندوراس، كتابخانه‌هاي. اين جمهوري امريكاي مركزي از شمال به درياي كارائيب، از شرق و جنوب به نيكاراگوئه، از جنوب و غرب به السالوادور، و از غرب به گواتمالا محدود است. جمعيت آن (طبق آمار سال 2005) 6975204 نفر و مساحت آن 112088 كيلومترمربع است. زبان رسمي آن اسپانيولي است.

كتابخانه ملي. اكثر كتابخانه‌هاي مهم كشور را كتابخانه‌هاي دولتي تشكيل مي‌دهند. كتابخانه ملي هندوراس در پايتخت آن، تگوسيگالپا، قرار دارد. اين كتابخانه كه در 1880 تأسيس شده است 55000 جلد موجودي دارد و مانند كتابخانه‌هاي ديگر سه نسخه از كتاب‌هاي منتشر شده در هندوراس را دريافت مي‌كند، ولي ضمانت اجراي اين قانون چندان مستحكم نيست. كتابخانه ملي از  1961>كتابشناسي هندوراس< را منتشر مي‌كند.

كتابخانه‌هاي دانشگاهي. در حيطه آموزش عالي، كتابخانه دانشگاه آزاد ملي (تأسيس 1847) پيشرفت‌هاي بارزي را نشان داده است. مجموعه 25000 جلدي كتابخانه در دهه 1970 به 110000 جلد كتاب، 500 نشريه ادواري جاري، 2000 رساله، 1000 ريزنگار، و 3000 سند دولتي افزايش يافته است. خدمات فهرستنويسي متمركز و ديگر خدمات كتابخانه‌اي، براي دو كتابخانه وابسته به دانشگاه و كتابخانه ملي پزشكي و شعبه‌هاي آن، كه بخشي از دانشگاه هستند، توسط كاركنان كتابخانه ارائه مي‌گردد.

كتابخانه‌هاي عمومي. در اوايل دهه 1970 وجود 32 كتابخانه عمومي با مجموعه 50000 جلد گزارش شده است، اما بعضي از اينها كتابخانه‌هاي مدارس ابتدايي بوده‌اند. بزرگ‌ترين كتابخانه عمومي با مجموعه 20000 جلد، كتابخانه رومولو اي.دورن[1]  است كه در تگوسيگالپا قرار دارد. ميزان بي‌سوادي در كشور 50 درصد و شرايط كتابخانه‌هاي عمومي نامطلوب است.

كتابخانه‌هاي آموزشگاهي. هندوراس بزرگ‌ترين ابتكار خود را در زمينه كتابخانه‌هاي مدارس ابتدايي نشان داده است. دولت در 1957، طرح آزمايشي كتابخانه‌هاي آموزشگاهي را با همكاري يونسكو آغاز كرد. اين برنامه كه تحت هدايت يك كتابدار طراحي شده بود، درصدد بود تا در كنار ديگر كارها، استفاده از انواع مختلف مواد كتابخانه‌اي را به دانش‌آموزان آموزش دهد و براي محله‌هاي فاقد كتابخانه عمومي تسهيلاتي فراهم سازد. برنامه دو مرحله داشت: در مرحله اول (1968-1972) از راهنمايي‌هاي يونسكو و كمك‌هاي فني گسترده آن بهره برده شد، مدارس متناسب با تعداد دانش‌آموزان، به چهار دسته تقسيم شدند؛ بدين‌ترتيب قبل از 1970، 23 كتابخانه آغاز به‌كار كردند. مرحله دوم برنامه كه از 1973 آغاز شد، به‌وسيله وزارت آموزش و پرورش اداره مي‌شد. يونسكو در اواخر مرحله اول به شركت خود در اين طرح پايان داد و پس از آن پيشرفت‌ها به كندي صورت گرفت.

كتابخانه‌هاي تخصصي. چند كتابخانه تخصصي وابسته به دولت نيز در هندوراس وجود دارد كه هر كدام داراي مجموعه‌هاي چند هزار جلدي در موضوع مورد علاقه‌شان (نظير باستان‌شناسي، هنر، حقوق، مديريت، و علوم‌انساني) هستند.

حرفه كتابداري.  دفتر مركزي انجمن كتابداران و آرشيويست‌ها در تگوسيگالپا قرار دارد. اين انجمن براي 53 عضو خود دوره‌هايي داير مي‌كند و در جست‌وجوي راه‌هايي براي ارتقاي سازمان و خدمات كتابداري هندوراس است. نشريه ماهانه >فهرست امانت[2]>  نيز توسط انجمن انتشار مي‌يابد و داراي كتابخانه كوچكي است. همچنين در انجمن كتابخانه‌هاي مؤسسه‌اي، پژوهشي، و دانشگاهي كارائيب (آكوريل)[3]  ]يكي از انجمن‌هاي وابسته به ايفلا[ عضويت دارد.

كتابداران ديگر كشورها، عمدتآ در طرح آزمايشي دبستان‌ها فعاليت مي‌كنند و كتابداران دانشگاه ملي با شوراي عالي دانشگاه‌هاي امريكاي مركزي همكاري دارند. اين شورا از تعدادي كتابدار از ساير كشورهاي امريكاي مركزي تشكيل شده و هدف آن ارتقاي سطح همكاري ميان كتابداران است.

به‌طوركلي، در هندوراس، جايي كه نظام نشر و توزيع قديمي است و جو سياسي غالب دائمآ با افكار ناموافق در تعارض است، كتابخانه‌ها كوچك، كم، و از نظر مالي فقير هستند. اين كتابخانه‌ها فاقد كاركنان حرفه‌اي بوده و هماهنگي بين آنها كم است و سازماندهي كتابداران به‌خوبي صورت نگرفته است.

            دانيل دبليو. بارتل[4]  (WELIS)

                ترجمه فاطمه مهاجري

 

 



[1]. Romulo E.Durón 

[2]. Catalog de Prestamo

[3]. Association of Caribbean University, Research, andInstitutional Libraries (ACURIL)

[4]. Daniel W. Barthell

 

 

بازگشت به فهرست مقالات ه