Skip Ribbon Commands
Skip to main content
سایت دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی
    آ         الف       ب       پ       ت       ث       ج       چ       ح       خ       د       ذ       ر       ز       ژ       س       ش       ص       ض       ط       ظ       ع       غ       ف       ق       ک       گ       ل       م       ن       و       ه       ی    

 بازگشت به فهرست مقالات پ

پاپوا گينه‌نو، كتابخانه‌هاي. پاپوا گينه‌نو ايالتي پارلماني در جنوب غربي اقيانوس آرام و  مال استرالياست كه بخش شرقي گينه‌نو و جزاير پيرامون آن را شامل مي‌شود. اين كشور در سال 1949 از سرزمين پاپوا و ناحيه گينه‌نو، كه تحت قيمومت شوراي امنيت بود، تشكيل شد و سابقاً جزو قلمرو استراليا بود و در سال 1978 به استقلال رسيد. جمعيت پاپوا گينه‌نو (طبق آمار سال 2000) 4800000 نفر و وسعت آن 462840 كيلومترمربع است. مردم اين كشور به بيش از 700 زبان محلي تكلم مي‌كنند، اما زبان رسمي آن انگليسي است.

تاريخچه. در اين كشور، با توجه به سنّت‌هاي شفاهي غني و پربار آن، كتاب تاريخچه محدودي دارد. چاپ از هنگامي آغاز شد كه مبلغان مسيحي چون ويليام لاوِس، در 1875 اقدام به تهيه اوراق چاپي كرد. نخستين چاپخانه دولتي در 1888 تأسيس شد و خدمات كتابخانه‌هاي عمومي در سال 1936 و توسط كتابخانه ملي استراليا آغاز گرديد.

كتابخانه و آرشيو ملي. خدمات كتابخانه ملي در سال 1975 در پايتخت پاپوا گينه‌نو، پورت مورسبي، آغاز گرديد. اين كتابخانه، بر اساس قانون حق مؤلف 1978 و قوانين واسپاري 1979 يكي از سه كتابخانه واسپاري در كشور است. در 1978، كتابخانه ملي به ساختمان جديدي كه از طرف استراليا به‌عنوان هديه استقلال پاپوا گينه‌نو در اين كشور بنا شده بود نقل مكان كرد. در اين ساختمان 45000 جلد كتاب نگهداري مي‌شود.

خدمات كتابخانه ملي، دربر گيرنده فعاليت‌هاي كتابخانه ملي فيلم[1]  با 4000 حلقه فيلم و 600 نوار ويدئويي، و خدمات كتابخانه‌هاي آموزشگاهي و سه كتابخانه عمومي در ناحيه پايتخت است. كتابخانه ملي خدمات پردازش و مشاوره را به‌صورت متمركز براي كتابخانه‌هاي عمومي، آموزشگاهي، و دولتي فراهم مي‌كند. اين كتابخانه مجموعه قابل توجهي از آثار گينه‌نو را در خود جاي داده و <كتابشناسي ملي پاپوا گينه‌نو>[2]  را نيز منتشر مي‌كند؛ اما توسعه آن به‌سبب كمبود بودجه، به‌كندي انجام مي‌گيرد. شوراي كتابخانه‌هاي پاپوا گينه‌نو نيز نهادي است كه در جهت گسترش همكاري‌هاو تبادل نظر كتابداران كشور فعاليت مي‌كند.

آرشيو ملي، كه در 1962 پايه‌گذاري شده، شاخه‌اي از خدمات كتابخانه ملي محسوب مي‌شود. اين آرشيو در 1988 به ساختمان جديدي در نزديكي كتابخانه ملي، در وايگاني منتقل شده است.

كتابخانه‌هاي دانشگاهي. كتابخانه‌هاي واقع در دانشگاه پاپوا گينه‌نو و دانشگاه فني پاپوا گينه‌نو، مهم‌ترين كتابخانه‌هاي دانشگاهي اين كشور هستند. در دانشگاه پاپوا گينه‌نو، كتابخانه بزرگ مايكل سومار[3]  (در مجتمع دانشگاهي وايگاني) فعاليت مي‌كند. اين كتابخانه در سال 1965 تأسيس شده و در 1986 مجموعه آن بالغ بر 350000 جلد بوده است. علاوه بر اين، كتابخانه پزشكي (در مجتمع دانشگاهي توراما[4] ) با 44500 جلد و كتابخانه دانشكده تربيت معلم گوروكا[5]  با مجموعه‌اي بالغ بر 48000 جلد فعاليت مي‌كنند. كل مجموعه اين سه كتابخانه در 1980 حدود 331000 جلد بوده است. كتابخانه دانشگاه فني نيز كه در 1983 داراي 56600 جلد كتاب بوده، مجموعه خود را تا سال 1985 به 75700 جلد افزايش داده است. اين هر دو كتابخانه (كتابخانه دانشگاه فني و كتابخانه مايكل سومار) مجموعه قابل ملاحظه‌اي از آثار گينه‌نو را در خود دارند و از نوع كتابخانه‌هاي واسپاري هستند. اين دو كتابخانه در جهت ماشيني كردن خدمات نيز گام‌هاي اساسي برداشته‌اند. خدمات ديداري ـ شنيداري از فعاليت‌هاي عمده كتابخانه ماتسون در دانشگاه فني است.

كتابخانه‌هاي عمومي. خدمات كتابخانه‌هاي عمومي در پاپوا گينه‌نو، در سال 1936، توسط كتابخانه ملي استراليا پايه‌گذاري شد. تعويض قدرت دولت مركزي در 1978 سبب شد كه مسئوليت خدمات كتابخانه‌ها به نوزده دولت محلي واگذار گردد. كتابخانه‌هاي واقع در رابائول، كاوينگ، و ناحيه پايتخت وضعيت مساعدي دارند، اما ساير كتابخانه‌ها از بسياري جهات در مضيقه هستند. امكانات آنها به‌قدري محدود است كه فقط مي‌توانند از كاركنان نيمه‌وقت براي مجموعه‌هاي كوچك و غيرروزآمد خود استفاده كنند. كليه 22 كتابخانه عمومي در مناطق شهري واقع شده‌اند؛ در حالي كه اين مناطق فقط پانزده درصد جمعيت را در خود جاي داده‌اند. به‌دنبال اجراي ناموفق طرح كتابخانه‌هاي روستايي[6]  (از 1949 تا 1962)، حتي پس از بحث مفصّل در مورد تأمين خدمات كتابخانه‌اي براي روستاها و اجراي برخي تجربه‌ها در مورد كتابخانه‌هاي محلي، هيچ برنامه‌اي جهت ارائه خدمات كتابخانه‌اي براي مناطق روستايي وجود ندارد. ميزان آشنايي با زبان انگليسي در سطح ملي 32 درصد است.

كتابخانه‌هاي آموزشگاهي. در سال 1986، مجموعه موجود در 100 كتابخانه دبيرستاني (استاني، ملي، و بين‌المللي) 456000 جلد بود، و حال آنكه در 1977 تعداد كتابخانه‌هاي آموزشگاهي 56 و تعداد مجموعه آنها 210000 جلد بوده است. رشد اين كتابخانه‌ها مرهون كمك‌هاي خدمات ملي كتابخانه‌هاي آموزشگاهي و برنامه بانك جهاني بود كه هزينه تهيه كتاب را تأمين مي‌كرد. با اين حال، توسعه كتابخانه‌هاي آموزشگاهي با مانع كمبود فرصت‌هاي آموزشي، به‌ويژه آموزش معلمان دبيرستان، روبه‌رو است؛ و مدارس خود مسئول تأمين هزينه اين امر هستند. تعداد كتاب‌هاي موجود در 2000 مدرسه ابتدايي نيز بسيار اندك است.

كتابخانه‌هاي تخصصي. تعداد 10 كتابخانه تخصصي موجود در سال 1973، به 71 كتابخانه در سال 1985 افزايش يافته است. حدود 30 كتابخانه در خدمت ادارات دولتي، به‌ويژه مجلس، دادگستري، و دفتر جنگل‌ها و مراتع هستند. كتابخانه اداره نخست‌وزيري، داراي مجموعه وسيعي از اسناد كمياب تاريخي است و كتابخانه پژوهشي اداره آموزش و پرورش براي كليه معلمان در سراسر كشور، خدمات امانت پستي ارائه مي‌دهد. مؤسسه مديريت عمومي پاپوا گينه‌نو كه در سال 1961 تأسيس شده، داراي مجموعه‌هاي ويژه‌اي از متون دولتي، آثار مربوط به گينه‌نو، و منابع كتابداري است.

حرفه كتابداري. انجمن كتابداران پاپوا گينه‌نو در سال 1974 جايگزين انجمن سابق كتابداري پاپوا گينه‌نو شد كه شاخه‌اي از انجمن كتابداران استراليا بود. فعاليت‌هاي اين انجمن شامل برگزاري همايش سالانه و انتشار فصلنامه‌اي تحت عنوان <تاپ تاپ، نشريه خانه كتاب>[7]  در كنار برخي انتشارات ديگر است. آموزش كتابداري در سال 1968 با برگزاري دوره‌هايي در آموزشكده مديريت آغاز شد. مسئوليت اين دوره‌ها، در سال 1988، به دانشكده كتابداري و اطلاع‌رساني دانشگاه پاپوا گينه‌نو منتقل گرديد.

  (WELIS) [8] جان اوانس  

             ترجمه نجلا حريري

 



[1]. National Film Library

[2]. Papua New Guinea National Bibliography

[3]. Michael Somare

[4]. Taurama

[5]. Goroka

[6]. Village Library Plan

[7]. Tok Tok Bilong Hous Buk

[8]. John Evans

 

 بازگشت به فهرست مقالات پ